DOKTOR- 1 (ŞİİR)

Ellerimde yarasın, göğsümde yara
Yine de diyemiyorum işte
Herşey buraya kadar,
Sevdam gün batımlarına
Saklanır gider ağlayan bir hırsız gibi
Haksızlık olarak görür insanlığa
Gül bahçesinde gezinmeyi,
O yüzden binlerce kere karşılaşsa da
Bir gün içinde seninle
Seni seviyorum, diyemez
Kalır ağaçta bir yaprak gibi,
Güneş doğmuyor gözlerime
Gözyaşlarıma değmeden önce
Uyku girmiyor gözlerime
Gözyaşlarıma girmeden önce,
Merhaba, diyen ellerinle
Merhaba, diyen gözlerinle
Merhaba, diyen dudaklarınla
Arama ayırılık giriyor,
Sokakta yatan şu çocuk, kimin çocuğu
Sokakta yatan şu kadın, kimin çocuğu
Sokakta yatan şu adam, kimin çocuğu
Sokakta yatan şu genç, kimin çocuğu
Kimin olursa olsun, o benim yurtdaşım
O benim insanım, o vatanımın yurdumun insanı
O, insanlığın insanı
İki gözü, bir ağzı, iki kulağı
Bir beyni, bir yüreği var
Ve sımsıcak bir yuvayı okşamak isteyen elleri,
Ne zaman seni görsem
Ne zaman bana doğru gelsen
Ne zaman elim eline değse
İnsanlık kopup geliyor çukurlaşmış gözleriyle
Onun elini değil benim elimi tut, diyor
Onunla gitme, benimle gel, diyor
Göstererek sağ elinin ikinci parmağıyla
Karanlık, ıssız, korkunç uçurumlardaki ahlaksız, onursuz
Yarınlarını, beden var, sevda yok, gövde var, beyin yok,
Yol ayrımındaki doktor gibiyim
Mutluluk senin kollarında
Ancak mutsuzluk orada
Beni çağırıyor
Seni seviyorum, diyemiyorum hiçbir zaman
Ne zaman 'Se' desem
Sevgi sözcüğü can çekişiyor kollarımda,
İşte böyle
Sorun yenilmekte değil
Sorun, yense de, bükse de bileğini
Ahlaksızlığın, onursuzluğuni mantıksızlığın
Bencilliğin, sorumsuzluğun, bilgisizliğin elini öpmekte,
Yarınlar
Beni bekliyor
Sensiz
İnsanca yaşamak kolay değil
Gördüğün gibi
Kollarımda ağır hasta
Dünya, ya, ya, ya
Ya,
Uyuyamıyorum, nar tanesi tutsaklıklardayım sensizlikle
Heryan kilim gibi dokunmuş sensizlik
En başta ben, sensizlik
Sensizlikten başka hiçbir şeye ulaşamıyorum
Kendim için yaşamaya kalktığımda, 
Gözlerimin akları seni arayan martılar
Gözbebeklerim mayınlara basmak üzere olan çocuklar
Dünya savaşları bitiyor da
Ayrılık savaşları bitmiyor
Üç öğün sensizliğe tutsağım, ayrılığın toplama kampında,
Mektupları okuyan var, gözlerimi okuyan yok
Senliliğe sansür var, sensizliğe sansür yok
Takmışlar süngüleri tüfeklere, ışığı yenen
Bilmezler yüreğim göğsüme girmiş süngüdür,
Öğrendim ki demokratlık, çağdaşlık, aydınlık, laiklik
Uygarlık, ayrılığa bir hayvan gibi boyun eğmekmiş
Sensizliğe boyun eğmeyi öğrenmek için okutulmuşum bunca yıl
Ondan aldatıyorlar insanlar birbirlerini
Artık öğretmenlerimi, demokrasiyi, aydın olmayı
Çağdaşlığı, laikliği, uygarlığı hiç sevmiyorum
Ben sensizliği değil demokrasi, uygarlık, çağdaşlık içinde
Ben senliliği seçiyorum, gerici, yobaz, çağdışı bir biçimde,
Ve diyorum ki ayrılık, boşanma insanca birşey değildir 
O sevdalar ki başımızda kavak yelleri gibi eserken
Sonra ayaklarımıza bir yılan olup dolanan
Ağlamak hiç de gereksiz değil,
Sensizlik keskin bir kılıcın ağzında yalınayak
Yürümek gibi birşey
Ne sen anlıyorsun bunu, ne bilimler
Ne insanlar, ne devlet,
Çokşey öğrendik buğdaydan
Kumdan
Kitabımız oldular bize
Anladık ki sevginin en güzeli
Ölümcül durumlarda ortaya çıkar
Ölüm yoksa sevda da yoktur,
Bilsem ki döneceksin
Dönmeyeceğini bilsem de
Ayak izlerini sileceğim
Hiç dönmeyeceğim
Ağlamak 
Ve yangınlarda yürümek
Gereksiz değil
Gözlerinin bensizlik renginde,
Odandaki saat durmuş, hep yalan söylüyor
Öfkeyi dağıtmıyor dağlar, ovalar
Sevdanın da içine etmiş insanlar
İnsanın sevesi değil gidesi geliyor
Durmuş bir saat gibi dudakların
Günde iki kezin dışında hep yalan söylüyor,
Doktor gibiyim yaraları saran
Benim yaralarımı kim saracak
Yağmur bulutları gibi gözlerim
Yüzünden aşağı yağasım geliyor,
Yol ayrımında doktor gibiyim
Bir yanda sen, bir yanda insanlık
Ne yana gitsem yalandan başka birşey yok,
Kibritçi kız varmış eskiden
Şimdi kundakçı kız olmuş
Gönülleri ateşe verip kaçan,
Gözyaşlarım buluşuyor seninle
Ben buluşamıyorum
Yarınlar bugünlerden kara
Ruhun da yüzün gibi güzel olsaydı
Herşey aydınlanırdı inan,
Sen seversin, eller alır
Adam gibi de olsa yanmaz yüreğin
Genelde insanlık düşmanı, toplum düşmanı
İtin biridir
Bilgide, onurda, ahlakta değil
Bilgisizlikte, onursuzlukta, ahlaksızlıkta birincidir
Öyle ki güzel bir hayvandan başka şey değildir
Ellerine hoşluğu alıp, ellerine boşluğu veren,
Geceleri ağlarım mum gibi
Gündüzlerden başka silen olmaz gözlerimi
İnsanlığın öldüğü yeri
Tanrı olup diriltesim gelir
Seni alıp götüren duyarsız elleri, gülleri
Kış olup kurutasım gelir,
Savaşlar yıkım diye sevilmez
Ayrılık yıkım değil mi
Faşizm insanlıkdışılık diye sevilmez
Sensizlik faşizm değil mi
Pişmiş aşa su katılmaz
Pişmiş aşa su katanları
Çöllere süresim gelir
Yol ayrımında doktor gibiyim
Yıldızları silkeleyip düşüresim gelir. (2001)

Necdet Gürçiftçi
İnternette yayınladığı zaman: 1.9.19/15.33


Başlık Kategori Yayın Tarihi
DİNSİZ AŞK İSTEME (ŞARKI SÖZÜ) Şiir 13.05.2021
TÜRKİYE'NİN VE DÜNYANIN RABİA İŞARETİ YERİNE HAMSE İŞARETİNE GEREKSİNİMİ VAR SAVIM Felsefe 12.05.2021
KORONA VE KÖYLER Sağlık 11.05.2021
KORONA MARKETLER VE PARA Sağlık 10.05.2021
NORMAL OLUNMADAN NORMALLEŞME OLMAZ Felsefe 09.05.2021
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Suç Şiir 30.04.2021
Ulan Truman Şiir 26.04.2021
Hiçbir Sartre! Şiir 04.04.2021
Deli'ce Şiirler-Bedelsiz Soru? Şiir 29.03.2021
Gardaşım Şiir 06.03.2021