Uzak şehirlerde kaldı AŞK...

Boşluğumda kayboldum oysa ne çok istedim senle kaybolmayı.Uzak şehirlerde kaldı aşk.Ve aşk adına ne varsa özlem oldu yaşanmamışlıklar.... Ateş böceği gibi yanıp sönüyor ,sensiz zamanların senli zamanlara randevusunda ruhum.Aydınlatıp beni derin karanlıklarda unutuyorsun.Gözlerimi özlüyorum çocuk ruhum. Büyürken bedenim ellerimden yitip gidiyor inançlarım ; meğer ,gerçekleri kabullenmek ne çok yaralarmış insanı.. Büyümek dedikleri kavram duvarlar arasında kalan dar boşlukta gökyüzündeki uçurtmanın ipini elinde tutmak kadar rüzgarı hissedememekmiş. Ne çok ümit biriktiyoruz içimizde.Biriktirdikçe mutsuzluk pimi çekilmiş bir bomba sonrası gibi darmadağın ediyor şevkati sevgiyi inancı masumiyeti. Kabullenmenin suskunluğuna bırakıyor gerçeklik.Kendinden çok emin bir edayla sırıtıyor... En tahammül edilemezi de bu oluyor.Yenilgini kayıtsızlıkla izliyorsun büyürken bedenin ellerinin arasından yitip gidiyordokunuşların.. Mahkumiyetin tuhaf kokusu sararken ellerimdeki papatyalara boşluklarda kaybolup gidiyor yaşanmış ne varsa sen ve ben adına... Yaşanmamışlıklarımızla özlem oluyor uzak şehirlerde aşk.... Ben sana susuyorum çığlıklar içindeyken duygularım.Ve ben senle büyüyorum çocuk bakışlarımı kaybedip senle kanarken...

Başlık Kategori Yayın Tarihi
NİYET... Evrensel 12.04.2020
GÖKYÜZÜNÜN EN PARLAK YILDIZİNA Yaşam 10.09.2016
YARINDAN SONRA MUTLULUK Yaşam 21.09.2012
Su damlası..... Yaşam 17.03.2010
Meyveye döner aşk;ham olur, sonra tatlılaşır... Felsefe 13.03.2010
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Bisikletimle Beyşehir’e Yaşam 03.06.2021
İstanbulun Öteki Yüzü Yaşam 31.05.2021
Sokakta oyun oynayan son nesil Yaşam 29.05.2021
Tüm Yanlışlar Gibi Unutulacak Bir Dışa Vurum Yaşam 02.05.2021
ÜLKEMİZDE KADIN İŞÇİLER Yaşam 31.03.2021

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.