Asıl seni tanımak güzel

İnsanın tanınması ne kadar güzel duygudur. Size ulaşmak için çalışanların olmasını öğrenince ve konuşmak isteyenlerin can atmasını, yaşayınca insan duygulanıyor. Yeni tanıştığım çok olgun genç, utanarak sizi tanıyorum dedi. Daha önce yüz yüze hiç karşılaşmadık. Nerden tanıyorsun dedim? İnternette giriyorum, orada yazılarınızı gördüm ve bu yazı yazan insanınla konuşsam diyordum, dedi. Allah 'a şükürler olsun demesin mi? Sizin görev yaptığınız kuruma giderken, bizim evimizin yanından geçiyorsunuz, geçerken diyordum ki, internetteki sayfalarda ve yerel gazetelerde yazılarını gördüğüm ilçemizde yaşayan kişi bana selam verse dünyalar benim olacak diyordum. O kadar değil, çok önemli insan değilim. Çok merak ediyordum, dedi. Doğrudur, bende şu an bulunduğum ilçeye geldiğim zaman, ilçede yayınlanan gazetenin köşesinde yazarlık yapan yazarı ve haberlerini yazan yazarıyla selamlaşmak için fırsat kollamıştım. Tanışmak isteyen genç, kendisini çok şanslı düşünüyordu. Sanki iyi insanmışım gibi. Ben sadece bir insanım farkım yok dedikçe, olur mu diyordu? Belki haklıydı. Kendisi oldukça mahcup gençlerimizden. Düşüncesinin saflığını gördüm doğrusu. O değildi, şanslı olan bendim şanslı olan gerçekte. Sözün karşılığında hep olumlu konuşmasıyla kendisine hayran oldum. İlkokul mezunuyum diye eziliyordu. Sen genç adam, lisans okuyan çoğu insandan benim gözümde yücesin. Çünkü iş ahlakınla ve ahlaki davranışlarınla gayet ağır başlı temiz yürekli birisin. Ben hiç kimseye darılmam bile demiştin. İşini sağlam yapıyorsun. Uyumlusun, çalışmayı seven birisin. İnsanların, kendini unutarak başkalarına hayran olmaları gayet normaldir. İşine ciddi şekilde sarılmasından dolayı, işinin erbabı olmasından dolayı, sevilesi gençlerdendi. Sözlerini seçerek konuşması ve iki dizinin üzerine oturarak yemek yemesi, beni duygulandırdı. İki gözümden yaşlar süzülüverdi. Çocukluğuma götürdü beni. Çocukluğumda sandalyeyi, masayı; misafirlikte gittiğimiz evlerde olursa, görürdüm. Sen oturmasını bilmessin, kırarsın, derdi anam. Saygısızlık olmaması için sözünü tutar, sandalyeye oturmazdım. Ne bilirdim ben sandalyeye oturmayı? Doğruydu, görmemiştim ben sandalyeyi. Yere serili kilime oturmak varken, başka alternatifte mevcut değildi. Zaman öyleydi. Hiç eziklik duymadım, yere oturdum diye. Geçmişimle hesaplaşmayı sevmem şimdi ki hal önemlidir. Genç temiz yürekli, askerden gelmesine rağmen oturmasıyla, kalkmasıyla ahlak abidesi denebilir. İyi ki, dün sizin eve iş yapmaya gelmemişiz. Dün gelseydik işten erken ayrılmak zorundaydım. Yarın işe gelseydim, yine erken ayrılmam icap ediyordu. Bu gün geldiğimden dolayı çok mutluyum, hep içimden sizinle tanışmak, konuşmak istiyordum. Evden ayrılmam gerekti, ikinci güne sözleştik. İşlerini bitiremediler. Sabah gelince kendisine selam verdim. Halini hatırını sordum. Muhabbet ettik ayaküstü. Gözlerinin içine baktığımda memnun olduğunu anlatıyordu. Temiz niyetini belirten şekilde gözleri, güler yüzüyle efendiliğini aksettiriyordu. Özellikle kendisine dedim ki, önce insan olmalıyız. İnsan olmaz isek, gerisi boş laftır. Toplumda kendimi bulduğumda birçok kişiyle tanışmayı düşünürdüm. İnsan gerçekte hedefine ulaşabilmesi için, hayalinde düşünmelidir. Toplum tarafından tanınan, sözü konuşulan kişilerle konuşma en büyük hayallerimdendi. Yüce rabbim o kadar isteklerimize cevap veriyor ki, yeter ki siz candan isteyiniz, kader çizgisinde insanlara neler gösteriyor. Birçok kişiyle tanışmamız mümkün oldu. Gerçekleşti. Şükür. Umulmayan haller oluyor, okurken, dağlarda, ovalarda koyun peşinde koşan ben değilim sanki. Ama asla unutmadım. İç dünyam ovalarda, dağlarda lastik ayakkabıyla koşan çocuğum. İnsanlar geçmişini unutmamalı, unuttuğu an kendisi değildir o kişi. Yokluk yıllarını unutmadan toprak gibi olmak varken, niçin ateş gibi gururlanayım. Çalışmak ve doğrulukla ilerlemek güzeldir. Çocukluğumuz çoğumuzun lastik pabuçların içinde geçmiştir. O koku hala, ismi geçince kokmaktadır. Hayatın değişmez gerçekleri, ümit, sabır inanın başarı yolunda ki önemli vasıflardır. Ben çobanları görünce küçüklüğümü hatırlayarak, rabbime şükrederim. Ovada çalışanları görünce de Allah 'a hamd ederim. Ben, sizden biriyim.

Başlık Kategori Yayın Tarihi
Cep Telefonu Yaşam 01.03.2019
Cep Telefonun Adapları Yaşam 19.02.2019
Ah Çocukluk Yaşam 06.01.2019
Unutamadım, Unutmayacağım Işık ( Feridun ONGUN) Yaşam 21.12.2018
Cep Telefonunu Kullanabilmeyi  Öğrenmeliyiz Yaşam 01.10.2018
Başlık Kategori Yayın Tarihi
GEZİ Olayları'ndaki 3 Ağaç, Türkiye ORMANLARI'nın Yakılması, PKK ve Susanlar Yaşam 11.09.2019
Bu ilk ölüşüm değil Yaşam 09.09.2019
HAYAT SOĞUK Yaşam 08.09.2019
KENDİMİ ÇIPLAK HİSSEDİYORUM.... Yaşam 07.09.2019
SEN NASIL BİR KAHPESİN !!! DÜNYAAAAA.......9 Yaşam 06.09.2019

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.