Bu Acı Sana Değil

Tabirim caiz değil, bir ölünün iç çekişlerindeyim. Hüzünle düşünürüm hayalimdeki o kimsesiz evi. 
Sende kalsa da aslım, gök gözlerimin buğusunu yansıtır yeryüzüne, ben yine bulurum beni gökyüzünde. Müstakil bir hayaldi bende kuşattığın, ezberlediğim bir öğüdü harf harf unutturdun bana. 
Mutsuzluğu bir ben bilirim, bir de gecenin gözleri olan baykuşlar. Birlikte o kimsesiz evin damında otururuz. Yıldızlardan solucanlar akar geceye, halkaları büyürken döllenir acılar. Her güne yenisi eklenerek daha da derinleşir yüreğimde yaralar.
Bir gün sana bunu anlatacağım. Nasıl bir ağrı olduğunu canda ve nasıl ağır geldiğini yüreğe. 
Kendi yasasını kuramayan bir yargıç gibiyim oysa ben büyükleri sayarım, küçükleri severim. Kalbimde sevgi içi içine sığmayan bir çoçuk gibi. 
Bir gün sana müstakil bir hayalin nasıl enkaza döndüğünü de anlatacağım ama şimdilik bu acı sana değil, konuşma yaşını geçmiş yaralara... 

Tuğba Topal


Yazarın daha önce yayınladığı yazı yok

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.