SEZONLUK KÖY

SEZONLUK KÖY 

Ağaçlarda olurdu hep meyve. 

Birisi sallardı toplardık yerde. 

Şimdi ise kimse kalmadı köyde. 

Kimsesiz kaldı meyve ağaçları. 

 

Patika yollarımızın hepsi kapanmış. 

Kimse geçmeyince tikenler sarmış. 

Patika yollarımız tarihe karışmış. 

Kimsesiz kaldı patika yollarımız. 

 

Her evde vardı bir tavuk, birde inek. 

Her öğün verirdik Alaftan yemek. 

Okuldan sonra derdik inekleri güdek. 

Ahırlar terk edilmiş kalmış kuru bir tezek. 

 

Gezdim köyde bir aşağı bir yukarı. 

Çardaklarda sallanıyor üzün ağı. 

Üzerine konmuş bayram ediyor arı. 

Kimsesiz kaldı üzüm bağları. 

 

Su yüzünden köyde çıkardı nıza. 

Şimdi nerede bu millet yok aramızda. 

Gelirler dediler önümüzdeki yaza. 

Sular boşa akıyor kimsesiz kaldı çeşmeler

 

Kiremit üstünde pişerdi saç ekmeği. 

Özledik tereyağı sürüp de yemeği. 

O günlerde kaldı şükür demeği. 

Ne kiremit kaldı, nede eski günler. 

 

-Muzaffer BAYRAM -

01.10.2017

Yayınlanan eserler Her hakkı saklı olup telif hakkı - Muzaffer BAYRAM -'a aittir. 

Görüş ve önerileriniz için sosyal medya hesaplarımız aktif olarak kullanılmaktadır. 

 


Yazarın daha önce yayınladığı yazı yok
Başlık Kategori Yayın Tarihi
MEZHEP TARİKAT CEMAAT ARABLIK VE DİN Şiir 21.01.2020
AHLAK DA GEREKLİ AHLAK DA ŞART Şiir 18.01.2020
ÜLKE AHLAK ARIYOR Şiir 17.01.2020
AŞK BAŞKA BİRŞEY OLMALI Şiir 16.01.2020
AHLAKSIZLIK YAYILDIKÇA SEVİNEN TURİZM Şiir 15.01.2020

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.