Tutunmak

Geceye karışmış bir ıslık gibi.

Sahibini bulamadan kaybolmuşum.

Kederin alaca karanlığında,

Elimle incittim belimi.

Evvelden mutlu olsam da,

Dilim doğruladı hüznümü.

Acıya astım yüzümü.

Tüyleri ıslak kuşlarda özgürlük türküsü,

Özgürlük seven kalpte tutsak olmaktır.

Böylesine konuşan içimdeki bilge!

 

Eylülü beklerken hüznünü döktü ağaçlar.

Eylül arifesinde sararmış yapraklar.

Sarıya boyandı hasret rengârenk sokaklarda.

Bense aynı yerden tutunuyorum hayata.

Ölümü öptü bir tırtır, kelebeğe gündoğdu.

Sabırla bölüştüm acıyı, utandım payıma düşene.

İçimdeki bilgeyle komşu oldum.

Nasihatini derman bildim kendime.

Artık hayatımda tek bir şey var tutunduğum.

Her şeye rağmen hayata gülümsemek…


Başlık Kategori Yayın Tarihi
Haklı Olmak Felsefe 13.11.2018
Yitik Cümle Şiir 12.11.2018
Bağrı Yanık Memleketim Şiir 02.11.2018
İyi Kötü Savaşı Edebiyat 01.11.2018
Bu Ben Değilim Şiir 08.10.2018
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Aşık Bir Şair Şiir 10.12.2018
Mim... Şiir 07.12.2018
Ey Zalim Nefsim.. Şiir 05.12.2018
ÇAĞDAŞ YAMYAMLIK Şiir 03.12.2018
EN DOĞRU İNSAN OLMAK Şiir 02.12.2018

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.