Tutunmak

Geceye karışmış bir ıslık gibi.

Sahibini bulamadan kaybolmuşum.

Kederin alaca karanlığında,

Elimle incittim belimi.

Evvelden mutlu olsam da,

Dilim doğruladı hüznümü.

Acıya astım yüzümü.

Tüyleri ıslak kuşlarda özgürlük türküsü,

Özgürlük seven kalpte tutsak olmaktır.

Böylesine konuşan içimdeki bilge!

 

Eylülü beklerken hüznünü döktü ağaçlar.

Eylül arifesinde sararmış yapraklar.

Sarıya boyandı hasret rengârenk sokaklarda.

Bense aynı yerden tutunuyorum hayata.

Ölümü öptü bir tırtır, kelebeğe gündoğdu.

Sabırla bölüştüm acıyı, utandım payıma düşene.

İçimdeki bilgeyle komşu oldum.

Nasihatini derman bildim kendime.

Artık hayatımda tek bir şey var tutunduğum.

Her şeye rağmen hayata gülümsemek…


Başlık Kategori Yayın Tarihi
Bu Ben Değilim Şiir 08.10.2018
Dostum Oldu Yalnızlık Şiir 07.10.2018
Kitapsız Nebi Şiir 06.10.2018
Hiçbir Hatam Şiir 05.10.2018
Necip Uygarlık Şiir 03.10.2018
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Bir Kahkaha Şiir 14.10.2018
KAVUŞACAĞIM Şiir 13.10.2018
GÖRDÜM Şiir 12.10.2018
Gitmek Şiir 11.10.2018
YAĞMUR Şiir 10.10.2018

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.