öyle ya ömür dediğin şey .

O kadar boşluktayım ki şu hayata her seferinden  boyumu aşan dalgalarla mücadele ediyorum . Öyle böyle değil kendimle bir imtihan içindeyim  , kalbim içinde bulanan bu nacizane  boşluk  göğsüme doluyor  . Aklım  uçsuz bucaksız  bir  yerlere takılıp öylece kalıyor zaman geçmez diyorum ömür  geçiyor  ömür bitmez diyorum arkamda bıraktıklarımi toprağa gömuyorum. Yüreğim katlanmaz diyorum  sonra ne acılar biriktirdigimi  düşünüyorum. Her gün   aynı yaşamak  zorunda kalır insan  yarını düşürsün  ve sonunda  yarın bitmesini  düşünürsün öyle ya   yaşadığın hayat sorguladıkça  her şey bitiyor .
Iste  yalnizligin  dönülmesi noktası burda başlıyor. 


Yazarın daha önce yayınladığı yazı yok
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Yaşadığıma Şahit Arıyorum Edebiyat 07.09.2018
Gerçekliğinizin Okları Edebiyat 15.08.2018
Uzaktaki Dosta Edebiyat 12.08.2018
İSMET ÖZEL ÇOK ÖZEL Edebiyat 07.08.2018
Bana sordular ama diyemedim ... Edebiyat 03.08.2018

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.