Her ayın 13'ü

Şimdi nereden başlasam neyi söylesem bilmiyorum.Sekiz yıllık sevdamın bir çift topuklu ayakkabının yerlere serdiği adamlığı mı ? Yoksa serdiği şerefimi ?

Yada siz hiç sevdiğiniz kadının pazarlığını yaptınız mı ? Hayattaki en iğrenç şeydir bu ve hayla devam eden bir döngü malesef.Başınızı yerden kaldıramamak cebinizde beş lira varken on lira istemek mi bu sevmek dedikleri ve buna nisbeten yuva kurmak.Yaşadıklarımdır bunlar şimdi başlıyo kabus ;

Ben sıradan bir bankanın muhasabe departmanında çalışan birisiyim ama bu olaylar yaşanırken gişe yetkilisiydim.Lise yılları bizim sevdamız yani cahilliğimizin hızla aktığı zamanlar sene 2010 bir kız gördüm güzelmi güzel tatlı mı tatlı ama en önemlisi masum mu masum en sevdiğim şeydir masumiyet , neyse gel zaman git zaman peşinden koşmaya başladım.Ya nasip dedik çıktık yola lise son sınıf öğrencisiydik ve üniversite için bankaya harç yatırmamız gerekiyordu.Ve biz dört arkadaş yola koyulduk ve gittik paramızı yatırdık.Okula tekrar döndük ve müdür kapısında bekleyen o kız herşeyden habersizdi.Elinde duran kimliğini aldım ve dediğim ilk şey bu kimliğe iyi bak bir gün buraya benim soyadım gelicek.Ama bilmiyorum ki hayatımı mahvedicek.Her zaman dürüst olmak zorundasınız yalan ve yalacıya yer yoktur aşk hayatında ama bakarsınızki dürüst olduğumuz için kaybederiz.Biraz uğraştırdı ama sonunda biz sevgili olmayı başardık.Dedim ya cahilliğimizin aktığı zamanlar ben biraz zaman geçtikden sonra istemedim artık.Çünkü bana göre biraz eksiği biraz fazlası vardı.Günler , aylar , seneler hızla geçerken biz gene bir araya geldik.Ama ben o üniversite için yatırdığım parayı sadece yatırmakla kaldım ve gidemedim.Bir mali müşavirlik bürosunda geleceği için bir şeyler öğrenmek hayatımızı sürdürme peşindeydim ve yaşım daha 18.Günler sanki çift atlar oldu ve askerlik geldi çattı şimdi ise veda zamanı piskolojik mi yoksa aptallık mı bilmiyorum ama kafamda hep şu vardı askere giderken arkamda kimse beklemesin düşüncesiyle herşeyi geride bıraktım ve gittim.Tabi birazda heycan var şimdi acemi birliği çıkmış İzmir Foça nasıl heycan yapmazsın.En çok sevdiğim ve istediğim şeydir asker olmak.Gel zaman git zaman askerliğimin son çeyrek finali gelmiş artık son beş bilemedin altı ayı kalmış ve biz tekrar konuşmaya başladık ama bu sefer ki konuşma geçen senelerin konuşması gibi değildi artık buna inancımız tamdı.Ama şahit olsaydınız o anlara bunlar nasıl bir çift derdiniz.Ben cavuştum nöbet değişimlerinde bile cep telefonumu hopörlere alırdım devrelerime onun eşliğiyle komut verdirirdim onlarda emderdersiniz yenge derlerdi güzel günlerden şimdi ise eser yok.

Ve sene 2013 21 kasım terhis tarihim ve hayatımın kararıcağı yer istanbuldayım.Askerde biriktirdiğim er maaşıyla bir çift yüzük aldım kendi aramızda artık birbirimizi bağlıcaz kendimize.Önümde bir engelim yok sanıyordum biz bu kadar çok severken ve istersen birbirimizi herkez arkamızda durur ve bizi destekler sanıyodum ama sadece sanmışım.Hikayem başlıyor artık ;

Bir pazar günü ailecek yemek yerkene sevdiğim kızın telefonu çaldı ve ablası aradı ; telaşlı bir sesle babam sizi duymuş ve çok kızdı meğer mahalleden birisi babasına yapmadığımız bir şeyi yapmış gibi sölemişler ve adam çıldırmış haliyle  ve benim kızdan yavaşca dökülen göz yaşları  ve babamın söledikleri ağlama kızım biz daha ölmedik görmüşse görmüş gelir allahın emriyle isteriz madem bu kadar çok seviyorsunuz birbirinizi hallederiz dedi ama adam nerden bilsin karşında ki sert bir kaya çok geçmeden tanışmaya gittik ve onlarda bize geldi ve ben yerimde duramıyorum artık bir an önce sevdğime kavuşmak.Ve büyük gün geldi çattı ooo beni görseniz yakıyorum ortalığı damat olucaz kolay mı herkez bir yerlerimizi düzeltiyor.Heycandan napıcağımı bilmiyorum artık ve gittik herşey güzel giderkene bir an konu altın konusuna gitti ve benim başım yere yavaşca eğilmeye başlıyordu artık çünki sevdiğim kadın orda herkezin içinde bir malmış gibi satılağa çıkardılar kullaklarımın en son duymak  istediği şeydir bu şu kadar bilezik olsun şu gramdan olsun onlar mı sevgiyi ayakta tutucak onlarmı kurtarıcak bizi artık dayanamıyordum ama ve kafamı kaldırım dedim tamam ben yapıcam ne isterseniz yeterki sorun çıkmasın çünki seviyordum onu kaybetmek korkusu vardı ve herşeye evet demek zorunda gibi hissediyordum kendimi nese ki o kara akşam bir şekide bitti ve o akşam orda olan herkez yani bizim taraf emre hata yapıyorsunuz bak oğlum sen kafanı kaldıramadın herkeze meydan okudun ama senin kız ne yaptı be oğlum ? Elini taşın altına koymak bu mu sevmek bu mu ? ve bendeki hayla dik başlılık ne olursa olsun ben seviyorum katlanırım herşeye mantığı.İsteme oldu artık ve benim dediklerimden sonra kızı verdiler şimdi ise söz takma zamanı bizde bu olaylardan önce ciddi düşündüğümüz için daha aylar öncesinden alıcağımız yüzük modelinin kararını bile almıştık ve öle alıcaktık.Bana inatmıdır ve ya amacı neydi bilmiyordum ama yüzük alma zamanı kuyuımcuda bir anda fikri değişti ben hiç sevmem kararından dönen insanı ve biz daha bismillah annesiyle başladık münakaşa etmeye bir kere annenin ne işi var zaten yüzük almada bizim günümüz zaten kimseye gerek yok veya geleceksende otur bekle bir şeye karışmadan bende bilirdim ailemle gelmeyi ama çoçuk değiliz artık nese o akşam yüzüğü taktık artık herşeye rağmen takılan yüzükle beraber başlamıştı aslında sorunlar ama ben göz yumuyordum hayla çünkü seviyordum hemde deliler gibi.O günden sonra nedendir bilmiyorum ama benim kız bir anda değişti tanıdığım gamze yoktu artık sanki ailesiyle beraber hareket ediyordu ve aslında ole yaptıkca sonumuzu getirıyordu ama aslında farkında değildi ve defalarca konuşmama rağmen hepsi bir kulağından girdi bir kulağından çkıkmıştı çoktan döktüğüm göz yaşına rağmen sorarım size seven bir kadın düşen bir erkeğini nasıl kaldırmaz beni kaldırmayı bırak birde her seferiden ondan tekme yedim.Ve günler geçtikçe biz herşeye rağmen nişanlandık davul zurna içinde ve hayla dünyanın en mutku erkeğiyim kendimce ben bu olaylardan sonra herşeyimi ama herşeyimi hep kendim yaptım ailemden bir tl destek bile almadım ve yaşım daha 25.Aldığım sorumluluk boyumdan büyük başına buyruk işler başımı kesti attı şu koca istanbulda.Ve kabus olan akşam bir gün onlara gittik ve baktım ki artık emre sen ne kadar uğraşırsan uğraş kendinide kessen olmuyo oğlum artık bunlar içimden düşüdünkerim ve baktım ki bir an iki aile saçma sapan şeyler için tartışmaya başladı kimsenin umrunda değiliz gamzeye dedim gel başka bir odaya gidelim dedim yesinler birbirini bunlar ama dinlemedi beni ve ben yanlız başıma gene çırpınmaya devam ediyordum ve annesinin anneme sölediği kelime ben emreyi elime alamadım ne demektir bu.Ve kalktım gittim lavobaya yüzüğü çıkardım ama çıkarırkene aynaya bakarak allahım inşallah yanlış bir şey yapmıyorumdur dedim ve içeri giderek yüzüğü masaya bıraktım ve ben gidiyorum artık ne haliniz varsa görün diyerek çıktım kapıdan.Ama biz hayla seviyorduk veya ben öyle sanıyordum.Ben ona karşı hep vicdanımla hareket ettim aklımda değil ve ben 10 ay sonra ailemi büyük zorluklarla ikna ettim ve tekrardan gamzelere gittik.Yapmış olduğum her şey için özür diledim yalvardım ne derseniz tamam dedim ama ne olursunuz bizi bize bırakın dedim ben bir erkek olarak üzerime düşen görevleri yerime getirdim.Ama ben yalvardıkça ben göz yaşı dökdükçe kimse oralı bile olmadı sevdiğim kadın bile elimden tutmadı ve yine yanlız başıma kaldım ilk seferindeki gibi ve sonra kızın annesinin ağzından çıkan bir kelime sen benim kızıma laik değisin demesi bendeki herşeyi aldı götürdü be. Ailemimn yanından hiç bir zaman bu kadar çaresiz kalmamıştım.Ve herşeyin bittiği anmış o gün aslında ertesi gün aradılar ama artık yapıcak bişeyim yoktu ne ailem bir daha o kapıya giderdi ne de başka bişey olabilirdi.Ben kaçalım gidelim dedim kimsesiz yaşayalım dedim belkide bizim kaderimizde budur dedim ama dinlemedi beni cesaret edemedi ben ona sahip çıkmak isterkene o beni hep ailesinin aklına uyarak beni her defasında yerlere attı bir kağıt mendil gibi... Ve 13 şubat 2018 bir gün iş çıkışı dolmuştaykene kafamı sağa çevirdim baktım ki o onun o saatlerde olması akıl alır gibi değildi bende indim dolmuştan ve takip ettim yaklaşık 10 dk ellinde telefonla birini bekliyordu ama aklımdan en ufak bir şüphe geçmiyordu bile yapmaz diyordum çümkü senden sonra benim hayatımda kimse olamaz sen benim ilk ve son erkeğimsin derdi nese o beklerken bir an kaybettim onu deliler gibi arıyorum ama şirinevler meydadında ve onu bir erkekle bir yerden çıkarkene gördüm ama hayla benden habersiz. Aramızda 50 merte var veya yok iyce yaklaştım ve karşısına çıktım ve elini çoktan tutmuştu bile beni görünce ne hissetdi bilmiyorum ama beniim artık hayattan en ufak bir beklentim kalmamıştı o ana kadar hayla içimde bir ümit vardı ama hepsi yok oldu koca istanbulda sen git onları gör ve sonra söledikleri yaşamış olduklarımız bir an çok kısa saniyede olsa canladı gözümde o gün bu gün anladım ki herşeyin yalan olduğunu o şimdi başka bir erkekle ben ise hayla her aksam hayaliyle uyur hayaliyle kalkarım ama unutmasınlar bu dünya ne ona neden bana kalıcak elbet hesap günü gelip çatıcak sadece o gün için yaşıyorum.... Bana neden hayla hayatına birini sokmuyosun diyolar bende her zaman diyorum ki soktumda ne oldu ikinci darbe yaşatmaz beni artık...Şimdi ona hakkımı helal etmiyorum elbet bu günler gelip geçer yada en kötü sokar beni bir hastane odasına ama unutmasın hesap günü ağır olucak...Şimdi ise ben her ayın 13'ü hayata bir kez daha küsüyorum o ise mutluluk sergiliyo.Çok mu sevdim be veya sevgimin karşılığı bumuydu başkasının ellerinde görmek peki şimdi nasıl bakılır o adamın yüzüne nasıl tutulur eli ben nasıl seni seviyorum denilebilir ? Veya bende olmayıpta onda olan ne ? Hani şeref , gurur ,namus , kişilik nerde ? Bende suçluyum demi madem bitirdin niye kapısında bir daha gidersin ki be adam ama dedim ya seviyorum sanki onsuz yapamıcam edemicem gibi geliyordu ve inanın onca şeye rağmen hayla onu çok seviyorum biliyormusun hani derler ya insan çekeceğe çileye aşık olurmuş diye belkide benimkide öle birşey şimdi hayatımı sıfırdan kurmaya başlamak istiyorum ama ben zaten şuan -1'deyim nasıl yaparım diye düşünüyorum bulamıyorum ama ben onun gibi hayatıma birini sokmakla başlamak istemiyorum ya da kırıcam dizimi ne olucaksa olsun hayat sana ne getiriyosa bekle dicem kendi kendime ya da en son çare cahillerin yaptığı gibi tek bir kurşun sıkmak değermi diye soruyorum ? ama diyorum ALLAH var korku var yakışmaz sana diyorum ama her geçen gün biraz daha bitiyorum.Sen nasıl olurda görmezsin diyorum nasıl olurda hissetmezin diyorum bu kadar mı kapalıydı gözlerim sevgiyle ? Nasıl bir karışık duygu bilemiyorum artık veya kaç kişi benim kadar düşünür bilemiyorum ben mi çok abartıyorum bilemiyorum.Sadece tek bir derdim var dedim ya hesap günü verdiğim emek harcadığım zaman akıttığım göz yaşı hiç bir rahatsız etmez bir insanı şikayet için yazmadım bunu duyan herkez sadece iyi olmuş hayırlısı deyip geçiyorlar anlattığım zamanda alışcaksın diyolar sadece rahatlamak için döküyorum artık cümleleri eğer olurda haberlerde emre köse diye biri çıkarsa ölüm haberinde şaşırmayın derim.Bunun sonu ya çukur ya çukur. Ama ben isterim ki ahiretten önce burda çeksin iş oraya kalırsa daha ağır olur ve bende görim duyim keyif almam emin olun ki bugün başına bir şey gelsin ilk koşucak benimdir gene dedimya onunla ilgili hiç bir zaman aklımla değil vicdanımla hareket ettim o bunlardan habersiz şuan mutlu ve ya mutluyum diye sanıyor ama ya gerçekler ? Ya emre köse ya anılar ya yaşananlar gün gelicek önüne gelmicek mi ?  Nasıl kendine geliceksin o zaman yakışmadı bu sana hemde hiç yakışmadı ben herkeze seni savunurkene sen bana atabilceğin en büyük kazığı attın sattın 26 yaşındakı adamın hayallerini bir hiç uğruna mahvettin.Dilerim ki bir gün beni anlar ve kendine gelirsin ama geldikten sonra hiç bir şey geç kalmazsın umarım....Veresiye defterin kalabalık hanım efendi ödemekle zorluk çekiceksin unutma her geçen gün hesap günümüz daha çok yakınlaşıyor....

 

 

 


Yazarın daha önce yayınladığı yazı yok
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Pırlantalar içinde köle Genel 11.07.2018
Yürüyen aksamdan anlatalım birazda.... Genel 10.07.2018
BURSA MENZİLLERİ Genel 06.07.2018
ANLATAMIYORUM Genel 03.07.2018
ALLAH'TAN BAŞKA MÜRŞİD YOKTUR Genel 29.06.2018

Yazıya yapılan bütün yorumlar

yahya 28.03.2018

Ne imlasi arkadas adamin derdi var..!

TDK çocuğu 27.03.2018

Sayın Emre KÖSE, Rica ediyorum. Lütfen imla kurallarını öğrenmeye çabalayın.

Bu yazıya sizde kendi yorumunuzu yazabilirsiniz.