Benim Babam Olmadı Hiç

Benim babam olmadı hiç. 
Evimizde yaşayan o adam bir yabancıydı sanki. 
Yollarını gözlesemde gözyaşlarımı gizlediğim, 
Beni hep cesur görsün istediğim o adam hep soğuktu.

Benim babam olmadı hiç. 
Kendi çabalarım getirdi beni bugüne.
Abdest almayı bile büyüklerime bakarak öğrendim. 
Ve dahi beş vakit namaz kılmayı. 
Cumaya tek gittim hep. 
Ve şimdi hala yalnızım.

Benim babam olmadı hiç. 
İsmimin karıştığı her kavgada suçlu bendim. 
Bendim suçlu, şehir eşkiyalarının olduğu sokaktan geçtim diye. 
Gençtim sonuçta kanım kaynıyor. 
Aşk denen ilet ömrüme tehdit savuruyor.
Suçluydum ben, masumca sevdim diye o kızı.

Benim babam olmadı hiç. 
Şimdi yalnızım o hala doğduğum evde. 
Ve hala yabancı kendine bile. 
Benim babam olmadı hiç...


Başlık Kategori Yayın Tarihi
Haklı Olmak Felsefe 13.11.2018
Yitik Cümle Şiir 12.11.2018
Bağrı Yanık Memleketim Şiir 02.11.2018
İyi Kötü Savaşı Edebiyat 01.11.2018
Bu Ben Değilim Şiir 08.10.2018
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Aşık Bir Şair Şiir 10.12.2018
Mim... Şiir 07.12.2018
Ey Zalim Nefsim.. Şiir 05.12.2018
ÇAĞDAŞ YAMYAMLIK Şiir 03.12.2018
EN DOĞRU İNSAN OLMAK Şiir 02.12.2018

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.