Kudüs’ün kutsallığı (2)

İncil’in durumuna baktığımızda görüyoruz ki bütünüyle rivayet edilen bir hadis kitabına dönüşmüştür. Bununla yetinmeyip onlar da Yahudiler gibi ilmihal-fıkıh kitapları yazmışlardır. Böylece zan ve rivayetlerden oluşan beşeri bir din oluşturmuşlardır. Yeni Ahit'in ilk dört bölümünü oluşturan kanonik İncillerden ikincisi olan Markos İncili “Evanjelist Markos” olarak da bilinen Yuhanna Markos’un rivayetidir. Markos, Barnabas’ın kuzeni ve İsa’nın havarisi Petrus’un yakın arkadaşı olduğundan Markos’un rivayet ettiği İncilin Petrus’un rivayeti olduğu kabul edilir.

Yahudilerin Eski Antlaşmasından söz etmiştik. Tevrat-Zebur 39 kitaptır. Yeni Antlaşma yani İncil ise 27 kitaptan oluşur. İncil’in ilk dört kitabı yazarların adlarıyla anılır. Matta, Markos, Luka ve Yuhanna birer ravidirler. İsa ile doğrudan tanışan kişiler değildirler. İlk dört kitabı izleyen “Elçilerin İşleri” başlıklı kitap, İsa’nın seçtiği ilk öğrencilerin etkinliklerini, birçoğu Anadolu’da olmak üzere, ilk kilise topluluklarının nasıl kurulduğunu anlatır. Bunlar İncil’in üçüncü kitabını da yazan Luka’nın rivayetleridir. Pavlus’un Mektupları da Pavlus’un rivayetleridir. Tabi ondan bir rivayet zinciri söz konusu olmalıdır ama maalesef İslam dünyasındaki hadisler gibi bir zincirleri bile yoktur. Bizdeki hadisler bile tutarsızlıklarla dolu olduğu halde zincirsiz Hıristiyan kitaplarının düştüğü durumu bir düşünsenize… İsa’nın göğe alınmasından sonra mucizevî bir şekilde İsa’yla karşılaşan ve iman eden Pavlus, kurtuluş müjdesini Yahudi olmayan uluslara iletmek görevini alarak Kutsal Ruh’un esiniyle değişik kişi ve topluluklara mektuplar yazmış. Kutsal Yazılar listesinde yer alan Pavlus’un 13 mektup rivayetleri İncil’in geniş bölümüdür. Rivayet temelli bu mektuplar sırasıyla, Romalılar, I. ve II. Korintliler, Galatyalılar, Efesliler, Filipililer, Koloseliler, I. ve II. Selanikliler, I. ve II. Timoteos, Titus ve Filimon’dur. Diğer Mektuplar İbraniler, Yakup, Petrus’un Mektupları, Yuhanna’nın Mektupları ve Yahuda’nın Mektubu’dur. Peygamberlik kitabı-Vahiy, İncil’in son kitabı olup gelecekteki olayları haber veren peygamberlikleri, insanın ve dünyanın sonuna ilişkin öngörüleri içerir.

Havarilerden Matta’nın rivayet ettiği İncil 28 babtır. M.S. 70’te Hıristiyanlığı yaymak için yerleştiği Habeşistan’da öldü. İncil’inde Hz. İsa’nın Mesihliği ile ilgili rivayetleri aktardı. Markos, Petrus’un talebesiymiş. Hıristiyanlığı yaymak için yerleştiği Mısır’da M. S. 62’de ölmüş. İncili 16 bab olup İsa’nın hayatından bahseder. Doktor veya ressam olduğu söylenen Luka havari değil, Pavlos’un talebesiymiş. 24 bablık İncili M.S. 60’larda yazmış. İsa’nın hayatı ve tebliğ ettiği şeylerden bahseder. 24 bablık Yuhanna İncilini yazanın Yuhanna’nın talebesi olduğu sanılmaktadır. Bu İncil’de İsa’nın, Allah’ın oğlu olduğu tezi üzerinde ısrarla durulur. Aslında bugünkü İncil’de bu dört İncilin dışında 23 İncil daha mevcut olup toplam 27 İncil’den oluşur.  Allah’ın İsa’ya indirdiği biricik İncil rivayetler yoluyla tahrifata uğradıktan sonra 27 adede kadar çıkmıştır.

Sonradan Müslüman olan ve İncilleri iyi bilen bilim adamı Prof. Dr. Bucaille’ye göre “Bugünkü İncillerin gayesi; İsa’nın sözlerini ve işlerini aktarmakla, onun yeryüzündeki risaletinin tamamlandığı sırada, insanlara bırakmak istediği talimatları onlara tanıtmaktır. Talihsizlik İncil yazarlarının, bildirdikleri olayların görgü tanığı olmamalarıdır. Onlar, İsa’nın hayatı hakkında muhtelif Yahudi-Hıristiyan cemaatlerinin, bugün kaybolmuş bulunan ve sözlü rivayetle nihai metinler arasında vasıta rolü oynamış olan, sözlü veya yazılı durumda korunan bilgilerin, o toplulukların sözcüleri tarafından anlatılmalarından başka bir şey değildir” (1). Bu durum Müslüman coğrafyada hadislere iman edenlere ibret vesikasıdır.

Günümüzde “kilise” dendiğinde çanlı-haçlı binalar aklımıza gelmiş olsa da Grekçe “ekklesia” sözcüğünün anlamı “bina” değil “cemaat”tir. Hıristiyanlık tarihinin ilk 300 senesi boyunca Nasraniler zulüm gördüler. Büyük zulümler onların ilmi-sahih bir rivayet zinciri oluşturmalarını engelledi. Pagan ilahlara adanan kamu binalarında toplanmayı reddettiklerinden ibadet için evleri kullandılar. Günümüz anlayışıyla ilk kilise binaları 4. yüzyılda, Konstantin’in Milano Fermanı sonrasında ortaya çıktı. Bu hoşgörü fermanıyla birlikte zulüm dönemi sona erse bile Hıristiyanların sahih kaynağı olan İncil tahrifata uğramaktan kurtulamadı. Hıristiyanlar evlerden çıkıp özellikle “bazilika” ve “mozole” binaları satın alıp ibadethanelere çevirdiyseler de orijinal metinleri koruyamadıklarından bunun kıymeti kalmadı. Bugün kilise diye adlandırdığımız binalar böylece ortaya çıktığında nihayet ağzına kadar hurafe doldu. En eski ev kilisesi kalıntılarından biri Suriye’deki Dura Europos antik kentindedir. 3. yüzyılda Roma ve Part imparatorluğu sınırları arasında yer alan bu küçük kent M.S. 256’da Partlılar tarafından işgal edilmeden terk edilince günümüze 3. yüzyıldan kalma hayalet bir kasaba gibi ulaşmıştır. Allah’ın İsa resule indirdiği şirkten arınmış bir din maalesef korunmadığı için geride kalan tek değerli şey yörenin kurak ikliminden dolayı günümüze kadar ulaşan tarihi taş yığınlarıdır.

Düşünün Supersonic Geophysical Organizasyonu’ndan (Organisation Supersonic Geophysical) Jefferson Williams ve Alman Jeoloji Araştırmaları Merkezi’nden (Deutschen Zentrum für Geologieforschung) meslektaşları Markus Schwab ve Achim Brauer’in “Uluslararası Jeoloji İncelemesi” nde (International Geology Review) 2012 yılında Ölü Deniz yakınlarındaki sismik faaliyet hakkında ayrıntılı bir çalışma yaptılar. İncil’de de söz konusu edilen (2) iki büyük depremin kanıtlarını elde ettiler. Bilim adamları sismik ve astronomik verileri Yahudi takvimiyle ve Yeni Ahit metinleriyle karşılaştırarak İsa’nın 3 Nisan 33 Cuma gününün en olasılıklı ölüm tarihi olduğuna karar verdiler. Yine düşünün en eski kilise ilmihali olan “Didache” belgesi M.S. 70 civarlarına aittir. Yani çarmıha gerilmesinden kırk yıl sonra yan kaynaklar devreye girmeye başlıyor. Arkasından da ikinci belge olan Tatian’ın 4 müjdenin ahengi olarak bildiğimiz kitap “Diatessaron” geliyor. Sonra da gelmekte olan yan kaynakların ardı arkası kesilmiyor. İsa’nın kavminden ayrılmasından daha yarım asır geçmeden yorum, fitne, tefrika başlıyor.

KAYNAKLAR:

1. Dr.Maurice Bucaille, “The Qur’an and Modern Science”, Publisher: Islamic Da'Wah Committee; Circa 1980, Writing edition, 1980.

2. Matthew İncili: Bölüm 27.

23 Aralık 2017   http://www.bizimyaka.com/yazar-81771-Kudusun-kutsalligi-2


Başlık Kategori Yayın Tarihi
GERÇEĞİN TAHLİLİ Felsefe 06.09.2019
SIRRIN LİMİTLERİ Felsefe 31.08.2019
DİNE KATILAN HURAFEYİ SORGULAYIN Genel 28.08.2019
Ümmetin kafası neden karıştı? (17) Genel 27.08.2019
MÜSLÜMANLARIN KAÇIRDIĞI TARİHİ FIRSAT Politika 12.08.2019
Başlık Kategori Yayın Tarihi
SU STRESLİ ÜLKELER VE TÜRKİYE Genel 14.09.2019
Nasıl mutlu oluruz? Genel 10.09.2019
ÖZSAYGI Genel 09.09.2019
Türkiyedeki Su Kaynaklarına Yabancı Sermayelerin Önem Vermesi Hayra Alamet Olmasa Gerek !!! Genel 29.08.2019
RENKLER KAÇ TANE? Genel 19.08.2019