Ne Vakit Sokağından Geçsem

Ne vakit sokağından geçsem, sokağın evine giden yolu hiç bitmesin istiyorum. Kederle beslenmiş ruhumu hayalinle süslüyorum. Balkona çıkarsın diye ne çok beklediğim bilemezsin balkon diplerinde. Yağmur çamur demeden, umudumu yitirmeden...

Ne vakit sokağından geçsem, içimde efsunlu bir huzur oluyor. Kokun yayılıyor sokağa. Kokunu içime çekiyorum her nefeste. Seni görmeden geçen her günümü asıyorum darağacında. Ölü gecelerim kâbusum oluyor katilim.

Ne vakit sokağından geçsem, beni görmezden gelişin geliyor aklıma. Acı bir ilmek olup dolanıyor boynuma. Karanlıkları alırım koynuma. Gittiğim her yol sana çıkıyor. Bir sende çıkmaz sokaktayım.

Ne vakit sokağından geçsem, kendimden geçiyorum. Yürüdüğün yol oluyorum. Bedenimde ayak izlerin, jilet kesiği yaralarım oluyor dudakların. Dizlerimde çimen kokusu... Her anımda özlüyorum seni. Annesine ihtiyaç duyan bir bebek çaresizliği ile...

Seni seviyorum.


Başlık Kategori Yayın Tarihi
Sen Ankara Gibiydin Sevgili Mizah 12.12.2017
Mahalle Maçı Anı 11.12.2017
Acı YAZ Şiir 10.12.2017
Ne Zaman Uzağa Dalsa Gözlerim Edebiyat 08.12.2017
Unutamadıysa İnsan Eskiyi Hiç Edermiş Yeniyi Edebiyat 07.12.2017
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Beklemediğin bir anda... Edebiyat 08.12.2017
AND OLSUN KALEME Edebiyat 04.12.2017
SÜPRİZZ !! Edebiyat 18.11.2017
SAVRULMA (öykünün devamı) Edebiyat 07.11.2017
ŞİZOFRENİNİN ÖYKÜSÜ (öykünün devamı) Edebiyat 06.11.2017

Yazıya yapılan bütün yorumlar

Mecaz Adam 06.12.2017

Teşekkür Ederim. Var Olun Değerli Kalemler. Mesut Oldum...

İsa 05.12.2017

Siz bu işi biliyorsunuz :-D

Yakup 05.12.2017

Kelimeler sanki duygala tercüman... Tebrik ederim

Ayşe 05.12.2017

Tebrik ederim. Harika bir çalışma olmuş..

Bu yazıya sizde kendi yorumunuzu yazabilirsiniz.