Ne Vakit Sokağından Geçsem

Ne vakit sokağından geçsem, sokağın evine giden yolu hiç bitmesin istiyorum. Kederle beslenmiş ruhumu hayalinle süslüyorum. Balkona çıkarsın diye ne çok beklediğim bilemezsin balkon diplerinde. Yağmur çamur demeden, umudumu yitirmeden...

Ne vakit sokağından geçsem, içimde efsunlu bir huzur oluyor. Kokun yayılıyor sokağa. Kokunu içime çekiyorum her nefeste. Seni görmeden geçen her günümü asıyorum darağacında. Ölü gecelerim kâbusum oluyor katilim.

Ne vakit sokağından geçsem, beni görmezden gelişin geliyor aklıma. Acı bir ilmek olup dolanıyor boynuma. Karanlıkları alırım koynuma. Gittiğim her yol sana çıkıyor. Bir sende çıkmaz sokaktayım.

Ne vakit sokağından geçsem, kendimden geçiyorum. Yürüdüğün yol oluyorum. Bedenimde ayak izlerin, jilet kesiği yaralarım oluyor dudakların. Dizlerimde çimen kokusu... Her anımda özlüyorum seni. Annesine ihtiyaç duyan bir bebek çaresizliği ile...

Seni seviyorum.


Başlık Kategori Yayın Tarihi
O Gün Sen Ol Yanımda Şiir 16.08.2018
Köşeme Çekiliyorum Şiir 15.08.2018
İstanbul Fatihte Tarih Şiir 14.08.2018
Sırf Gittiğin Günü Hatırlatıyor Diye Şiir 13.08.2018
Sen Hiç Duymuyorsun Şiir 12.08.2018
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Gerçekliğinizin Okları Edebiyat 15.08.2018
Uzaktaki Dosta Edebiyat 12.08.2018
İSMET ÖZEL ÇOK ÖZEL Edebiyat 07.08.2018
Bana sordular ama diyemedim ... Edebiyat 03.08.2018
Cümle Avcısı Edebiyat 24.07.2018

Yazıya yapılan bütün yorumlar

Mecaz Adam 06.12.2017

Teşekkür Ederim. Var Olun Değerli Kalemler. Mesut Oldum...

İsa 05.12.2017

Siz bu işi biliyorsunuz :-D

Yakup 05.12.2017

Kelimeler sanki duygala tercüman... Tebrik ederim

Ayşe 05.12.2017

Tebrik ederim. Harika bir çalışma olmuş..

Bu yazıya sizde kendi yorumunuzu yazabilirsiniz.