SOLUCAN KUYUSU

Canlar solucan kuyusu gibi
Hep ihanetler sahipleri
Canlar solucan kuyusuna döndü
Hep güvenler bir bir söndü,
Arkadaşlıklar, dostluklar 
Hatıralar, vefalar diyor
Seni mutlu edenler dündü
İnsanlıktan umut bile söndü,
Yalan bu ışıltılı binalar
Yalan bu ışıltılı caddeler
Yalan bu ışıltılı arabalar
Yalan bu ışıltılı insanlar
Doğru yalanın mutluluğu herşey,
Var oluş felsefe, bilim üzerine değil
Nefs ve kibir üzerine
Hayvanların aile döneminin bitmesi gibi
Bitmeye sahip insanların insanlık dönemi,
Geceler yalnızca güneşin gitmesi değil
İnsanlığın da gitmesi
Zaman yalnızca yılların gitmesi değil
İnsanlığın da gitmesi
Her cadde, her sokak, her ev, her el bir elveda gerçekte.

Necdet Gürçiftçi
İnternette yayınlandığı zaman: 15.11.17/11.06


Başlık Kategori Yayın Tarihi
DİN HADİSİLERİ Felsefe 21.07.2019
SİYASETÇİ İLE İFTAR OLMAZ SAVIM Felsefe 20.07.2019
RAMAZAN DAVULU İSLAMİYET'E AYKIRI SAVIM Felsefe 19.07.2019
MUTSUZ OL ANCAK MUTSUZLUĞA YENİLME Felsefe 18.07.2019
ÇOCUKLARDAKİ YANLIŞ GENLER SAVIM Felsefe 17.07.2019
Başlık Kategori Yayın Tarihi
SEZONLUK KÖY Şiir 18.07.2019
Bir Şiir- Dörtlümü yakıyorum çünkü, malım ben Şiir 17.07.2019
MİLLETİN NAMUSU Şiir 14.07.2019
Benim Köyüm - İbrahim Sevindik Şiir 05.06.2019
Kemal'im - İbrahim Sevindik Şiir 04.06.2019

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.