SOLUCAN KUYUSU

Canlar solucan kuyusu gibi
Hep ihanetler sahipleri
Canlar solucan kuyusuna döndü
Hep güvenler bir bir söndü,
Arkadaşlıklar, dostluklar 
Hatıralar, vefalar diyor
Seni mutlu edenler dündü
İnsanlıktan umut bile söndü,
Yalan bu ışıltılı binalar
Yalan bu ışıltılı caddeler
Yalan bu ışıltılı arabalar
Yalan bu ışıltılı insanlar
Doğru yalanın mutluluğu herşey,
Var oluş felsefe, bilim üzerine değil
Nefs ve kibir üzerine
Hayvanların aile döneminin bitmesi gibi
Bitmeye sahip insanların insanlık dönemi,
Geceler yalnızca güneşin gitmesi değil
İnsanlığın da gitmesi
Zaman yalnızca yılların gitmesi değil
İnsanlığın da gitmesi
Her cadde, her sokak, her ev, her el bir elveda gerçekte.

Necdet Gürçiftçi
İnternette yayınlandığı zaman: 15.11.17/11.06


Başlık Kategori Yayın Tarihi
Canım Babam Şiir 21.02.2020
ŞİİR Şiir 19.02.2020
DUYGULARDAN FISILTILAR (3) Şiir 13.02.2020
DUYGULARDAN FISILTILAR (2) Şiir 11.02.2020
Avuç içi Şiir 10.02.2020

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.