MAZİ

Ay karanlık göğü sarar
Nefs cehalet ruhları
Ay gibi uzaklaşır gider mazi
Karanlığına,
Yüzler yüzlere yüzlenir
Bir daha yüzlenemeyecekleri
Eller ellere uzanır
Bir daha dokunamayacakları
Yolun sonrası artık
Mazidir kara toprağa
Yolun sonrası artık mazisiz
Ve şahitsiz maziye,
Herkes bir ışıktır
Kendisinde sönen
Herkes bir renktir
Sonsuzluğa giden,
Neye yarar hoplayıp zıplamak
Dünyayı paylaşamayan hayvanlar gibi
Neye yarar dünyaya yapışmak
Köklerine esir otlar gibi,
Güneş aydınlığı sarar
Din aydınlık ruhları
Kir gibi uzaklaşır gider dünya
Kendini bilen ruhtan,
İnsan ölümden değil yaşamaktan korkmalı
Yaşamaktır gerçekte ölüm korkusu
Yaşamaya kalleşliktir gerçekte ölüm korkusu
Maziyedir gerçekte ölüm korkusu.

Necdet Gürçiftçi
İnternette yayınlandığı zaman: 9.11.17/16.25


Başlık Kategori Yayın Tarihi
Ğ HARF DEĞİL SAVIM Felsefe 22.05.2019
EVRİME KANIT SAVIM: ERKEKTE MEMELER Felsefe 21.05.2019
ÜNİVERSİTENİN ÜNİVERSİTE OLMAKTAN ÇIKARILIŞI SAVIM Felsefe 20.05.2019
BIRAK GİTSİN Şiir 19.05.2019
NAYLON POŞETİN PARALI OLMASI VE ÇÖP TORBASI ÇELİŞKİSİ SAVIM Felsefe 18.05.2019
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Razı olmaz.. Şiir 22.04.2019
BİR MEMLEKET Şiir 21.04.2019
DÜNYANIN SONU Şiir 13.04.2019
Sonbahar güneşi Şiir 10.04.2019
Ay duvarları Şiir 09.04.2019

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.