Karanlık

Gömdüm aydınlığı karanlığa.

Bilmezdim böyle olduğunu,

Hayata anlam yüklemenin uçurum olduğunu,

Kara bir delikte kaybolmanın sonsuz olduğunu,

Şimdi yazmak vakti!

Yutkunamadığım her gece 

Başımı alıp gitmek sevdası,

Nasıl bir ışıktı, ışık nasıldı?

Bugün ki karanlığım dünkini sorardı.

Siyahtı, beyazdı, kayboluştu.

Unutma! Sonsuzdu...

Silinen gözyaşı da olsa unutma çabası,

Sevilen melek de olsa yanma çabası,

Tüm çığlıklarım nokta koyma çabası!

Anladın mı? Korku molası

Belki de tek sorun atım yoktu.

Bunları yazarken tek istediğim gitmek.

Bitmek gerekirse!

Noktasını koyamadım hayatımın.

Yeni bir sayfa istiyorum 

Verin!

Verin ki daha çok kanasın.

Kanadıkça anlasın:

Karanlık sadece karanlığı yenemez.

 

 


Başlık Kategori Yayın Tarihi
Sırat Şiir 12.04.2017
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Dedem Ve Öğretmenim Şiir 25.07.2017
Yeşil Zümrüt Ormanlarım Şiir 24.07.2017
BULUTLAR Şiir 24.07.2017
SINAV Şiir 23.07.2017
Çanakkale Destanı Şiir 22.07.2017

Yazıya yapılan bütün yorumlar

Yeşilimsi Bayan 09.05.2017

Daha soyut düşünebilirsiniz bence malum kişi..

Malum kişi 12.04.2017

Bir gün yüzü göstermedin ki çocuğa. Elbet o da seni yalan zanneder.

Bu yazıya sizde kendi yorumunuzu yazabilirsiniz.