ÜZÜM AĞACI

Biz üzümü ağaçtan yemiş nesildeniz/
Hüznü hüzün olarak bilmezken de hüzünlüydük/
Bazı hallerimiz doğal fıkra gibiydi/
Hamsiyi gerçekten balık bilmezdik/
Delikanlı olunca kara sevdalı da olmuştuk/
Yükselsin istiyorduk memleketimiz/
Memleketimiz de bizi yükseltti/
Okuyup muallim oluyorduk/
Bilemezdik bizi yükseltenlerin/
Ansızın yüksekten bırakacağını/
Düşüyorduk durmadan düşüyorduk/
Yaz ayında güpegündüz üşüyorduk/
Bizi ne anlayan vardı ne de dinleyen/
Sadece gölgemiz inliyordu/
Bir de mahsun vicdan sahipleri/

Bu gün üzüm ağacını özledim/
Bir de hüzün dolu çocukluğumu/


Başlık Kategori Yayın Tarihi
ÖZLEM Şiir 28.05.2017
KUTLU AY Şiir 26.05.2017
NEREDESİN Şiir 24.05.2017
KARAHİSAR Şiir 22.05.2017
BENİM DEFTERİM Şiir 20.05.2017
Başlık Kategori Yayın Tarihi
BİR MİKTAR ELİF SEVGİSİ Şiir 28.05.2017
ÖMÜR Şiir 27.05.2017
Bir "Ahsen" Geçir İçinde Şiir 25.05.2017
GÖKTÜRKLER Şiir 25.05.2017
YOKSUNUM Şiir 24.05.2017

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.