ÜZÜM AĞACI

Biz üzümü ağaçtan yemiş nesildeniz/
Hüznü hüzün olarak bilmezken de hüzünlüydük/
Bazı hallerimiz doğal fıkra gibiydi/
Hamsiyi gerçekten balık bilmezdik/
Delikanlı olunca kara sevdalı da olmuştuk/
Yükselsin istiyorduk memleketimiz/
Memleketimiz de bizi yükseltti/
Okuyup muallim oluyorduk/
Bilemezdik bizi yükseltenlerin/
Ansızın yüksekten bırakacağını/
Düşüyorduk durmadan düşüyorduk/
Yaz ayında güpegündüz üşüyorduk/
Bizi ne anlayan vardı ne de dinleyen/
Sadece gölgemiz inliyordu/
Bir de mahsun vicdan sahipleri/

Bu gün üzüm ağacını özledim/
Bir de hüzün dolu çocukluğumu/


Başlık Kategori Yayın Tarihi
BULUTLAR Şiir 24.07.2017
SINAV Şiir 23.07.2017
GÖZLERİM Şiir 21.07.2017
YAKİN Şiir 20.07.2017
SÜKUT Şiir 17.07.2017
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Yeşil Zümrüt Ormanlarım Şiir 24.07.2017
Çanakkale Destanı Şiir 22.07.2017
BENDE BOZKURT RUHU VAR Şiir 21.07.2017
TÜRKİYEM DERİM Şiir 19.07.2017
Bizim Umudumuz Var Diyarı Bekir Şiir 18.07.2017

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.