ÜZÜM AĞACI

Biz üzümü ağaçtan yemiş nesildeniz/
Hüznü hüzün olarak bilmezken de hüzünlüydük/
Bazı hallerimiz doğal fıkra gibiydi/
Hamsiyi gerçekten balık bilmezdik/
Delikanlı olunca kara sevdalı da olmuştuk/
Yükselsin istiyorduk memleketimiz/
Memleketimiz de bizi yükseltti/
Okuyup muallim oluyorduk/
Bilemezdik bizi yükseltenlerin/
Ansızın yüksekten bırakacağını/
Düşüyorduk durmadan düşüyorduk/
Yaz ayında güpegündüz üşüyorduk/
Bizi ne anlayan vardı ne de dinleyen/
Sadece gölgemiz inliyordu/
Bir de mahsun vicdan sahipleri/

Bu gün üzüm ağacını özledim/
Bir de hüzün dolu çocukluğumu/


Başlık Kategori Yayın Tarihi
ÇEKİRGE DEĞİLİM Şiir 27.02.2017
SULAR SARI Şiir 26.02.2017
ENİKLE CEDEL Şiir 25.02.2017
TAYYARE Şiir 24.02.2017
ÖZLEMİM Şiir 23.02.2017
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Aldırmayacaksınız Yağmurlara... Şiir 24.02.2017
LEYLA Şiir 17.02.2017
AŞK Şiir 16.02.2017
Mevla... Şiir 09.02.2017
Uzaklar Şiir 09.02.2017

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.