ÜZÜM AĞACI

Biz üzümü ağaçtan yemiş nesildeniz/
Hüznü hüzün olarak bilmezken de hüzünlüydük/
Bazı hallerimiz doğal fıkra gibiydi/
Hamsiyi gerçekten balık bilmezdik/
Delikanlı olunca kara sevdalı da olmuştuk/
Yükselsin istiyorduk memleketimiz/
Memleketimiz de bizi yükseltti/
Okuyup muallim oluyorduk/
Bilemezdik bizi yükseltenlerin/
Ansızın yüksekten bırakacağını/
Düşüyorduk durmadan düşüyorduk/
Yaz ayında güpegündüz üşüyorduk/
Bizi ne anlayan vardı ne de dinleyen/
Sadece gölgemiz inliyordu/
Bir de mahsun vicdan sahipleri/

Bu gün üzüm ağacını özledim/
Bir de hüzün dolu çocukluğumu/


Başlık Kategori Yayın Tarihi
KABUS Şiir 16.11.2017
ÖYLE DEĞİL Mİ Şiir 15.11.2017
NEFESSİZ ÇOCUKLAR Şiir 14.11.2017
AĞRI DAĞI Şiir 12.11.2017
NASIL UNUTTUN Şiir 11.11.2017
Başlık Kategori Yayın Tarihi
BÖYLE SÖYLEDİ TÜRK BİLGESİ- 29 Şiir 18.11.2017
ATATÜRK'ÜN VE KURAN'IN ŞİFRESİ Şiir 17.11.2017
NİYEKİNE Şiir 16.11.2017
Seninle Anlamlı Her Şey... Şiir 16.11.2017
DİKTATÖRLÜK Şiir 15.11.2017

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.