ÜZÜM AĞACI

Biz üzümü ağaçtan yemiş nesildeniz/
Hüznü hüzün olarak bilmezken de hüzünlüydük/
Bazı hallerimiz doğal fıkra gibiydi/
Hamsiyi gerçekten balık bilmezdik/
Delikanlı olunca kara sevdalı da olmuştuk/
Yükselsin istiyorduk memleketimiz/
Memleketimiz de bizi yükseltti/
Okuyup muallim oluyorduk/
Bilemezdik bizi yükseltenlerin/
Ansızın yüksekten bırakacağını/
Düşüyorduk durmadan düşüyorduk/
Yaz ayında güpegündüz üşüyorduk/
Bizi ne anlayan vardı ne de dinleyen/
Sadece gölgemiz inliyordu/
Bir de mahsun vicdan sahipleri/

Bu gün üzüm ağacını özledim/
Bir de hüzün dolu çocukluğumu/


Başlık Kategori Yayın Tarihi
ÇİLEKEŞ Şiir 19.09.2017
SÖZLERİMİ TAKİP ET Şiir 18.09.2017
KALDIRAMAM Şiir 17.09.2017
BEŞER DÜŞER Şiir 16.09.2017
ÇIĞLIĞIM YETER Şiir 15.09.2017
Başlık Kategori Yayın Tarihi
TARİHİN EN BÜYÜK ÖĞRETMENLERİ Şiir 20.09.2017
KADIN Şiir 20.09.2017
KARŞILIKSIZLIK Şiir 19.09.2017
UTANMAZ MISIN YALAN DÜNYA Şiir 18.09.2017
DÜNYAYI OROSPULAR MI YÖNETİYOR Şiir 17.09.2017

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.