Hoşgelmişti...

Kış, bembeyaz örtüsüyle merhaba demişti şehrime. Kara düşlerin beyaz umudu gibiydi... Sendeleye sendeleye yağıyordu. Başımı kaldırdım gökyüzüne doğru ve kapattım gözlerimi. Kıskanıyordum onları. Bembeyaz oluşlarını, her birinin ayrı bir melek tarafından yeryüzüne indilişlerini, birbirlerine değmeden yere olan usulca dokunuşlarını... Kıskanıyordum. Şimdi çocukların buharla kaplı pencerelere tospembe hayallerini çizme sırasıydı. Şimdi üşüyen kalplerimizin birkaç odun parçasının aleviyle ısınma sırasıydı, şimdi gökyüzünün sırasıydı... Yavaş yavaş açmıştım gözlerimi. Ellerime dolan kar taneciklerini fakettim. Semadan avuçlarıma düşmüşlerdi.. Şükrümü eda ederek kışın ilk gününe umutla başlamıştım.. 


Başlık Kategori Yayın Tarihi
Sor.. Şiir 24.03.2017
Ne yalnızdı Şiir 23.03.2017
Ay Edebiyat 22.03.2017
Hayal et... Edebiyat 06.01.2017
Büyümüştük Edebiyat 20.12.2016
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Nefsi ne kadar taniyoruz?.. Edebiyat 18.04.2017
Şairin Söylediği Edebiyat 03.04.2017
Yaşayacağımızı Sanmak Edebiyat 01.04.2017
Sevdiği Kadar Sevilmemislerin Yüreğinden Edebiyat 24.03.2017
Kendi Gözyaşlarını Kendi Elleriyle Silebilen Kadınlar Edebiyat 18.03.2017

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.