Hoşgelmişti...

Kış, bembeyaz örtüsüyle merhaba demişti şehrime. Kara düşlerin beyaz umudu gibiydi... Sendeleye sendeleye yağıyordu. Başımı kaldırdım gökyüzüne doğru ve kapattım gözlerimi. Kıskanıyordum onları. Bembeyaz oluşlarını, her birinin ayrı bir melek tarafından yeryüzüne indilişlerini, birbirlerine değmeden yere olan usulca dokunuşlarını... Kıskanıyordum. Şimdi çocukların buharla kaplı pencerelere tospembe hayallerini çizme sırasıydı. Şimdi üşüyen kalplerimizin birkaç odun parçasının aleviyle ısınma sırasıydı, şimdi gökyüzünün sırasıydı... Yavaş yavaş açmıştım gözlerimi. Ellerime dolan kar taneciklerini fakettim. Semadan avuçlarıma düşmüşlerdi.. Şükrümü eda ederek kışın ilk gününe umutla başlamıştım.. 


Başlık Kategori Yayın Tarihi
Suçlu Kim ? (1) Edebiyat 25.05.2017
Bulun... Edebiyat 27.04.2017
Sor.. Şiir 24.03.2017
Ne yalnızdı Şiir 23.03.2017
Ay Edebiyat 22.03.2017
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Korkak Misafir Edebiyat 18.09.2017
Cennet Memleketim... Edebiyat 15.09.2017
YARADANA KUL OLMAK Edebiyat 03.09.2017
Bil Ki Bir Sahibin Var Edebiyat 25.08.2017
Dünyanın Yedi Harikası Edebiyat 23.08.2017

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.