MUVAZENE

Bilgiç imamın fabrikasyon hutbesiyle yetişen mekruh fikirli cemaat duymak istediklerini dinlemeye ayarlıdır. Birazdan camiden çıkacak ve avluda çekiştirecektir. Envai sorunları görmeyecek fultaym melal yaşamamak için komşuların, akrabaların, ahbabın özellerini konuşacaktır. Adı çıkmış her maznun sanık sandalyesindedir…

Malumatfuruş bilgiçler çay üstüne çay içerler… Söylenecek çok şey varsa – hele yeni bir haber varsa alicenap geçinerek çay üstüne çay söyler. Fasarya ifadeler iktisadiden de önemlidir orada. Evleviyetle dedikodu önemlidir. Bu tiplerin kızları Fransızın echerpe’ını takarak en önemli meseleyi halletmiştir. Gerisi teferruattır. Etik açı epey açılmıştır dışa…

Ulusal entegrasyon önemli değildir onlar için, önemli olan masada üç beş kişilik mahalli entegrasyondur. Hacı sözüm ona öyle yobaz değildir; üstünde echouffement vardır. Habenneka müridler  her ne kadar kendilerini bir şey biliyor sanaraktan yemeğe manca olsalar da gerçeği en iyi şu tavır sergiler: Tam masadan kalkacakken masaya vurun! Ve deyin ki: “Durun! Saatlerdir oturdunuz, şimdi ne elde edip ayrılıyorsunuz?”

Bir masa ki içlerinde kırk ambar yok, karizma yok, mefkure yok, mesned yok… Müfsid bir çekiştirmede mel’un bir ittihat…

Ey kudretli eyyam, ey! Fasit evsaf cehaletle teslimiyetle gönle ekilir. Hem söverler, hem beddua ederler, hem gıybet ve hem de estağfirullah çekerler. Allah’ın ismini anarak başlarlar İblis’in işine… Dillerine doladıkları Mushaf mı çarpmıştır dersiniz?..

Muvafık bir dille desen ki, “Uyduruk hadisler ve menakıb ile irrasyonel tasavvufun da tesiriyle imgesel kahramanlar halk edilmiş, sen de lalettayin bir şekilde dolduruşa gelmişsin. Kıstasın yok, kıyamın yok, maarifin yok… Kiminiz individüalist Amerikano kapitalisti, kiminiz Almanya’da kisvesini yitirmiş Türko Germanofil Alamancı…” Yahu artık şunu bil: Maşrıktan utangaç birinin hali üstadın olsun. Utanmaz oldukça, utanmayı giymedikçe anadan uryansın. Ey saf Anadolulu, istemem senin gibi biri şarlatanı andırsın, üçkâğıtçı olmaktansa saf ol herkes seni kandırsın…

Doğunun bahar kokusu essin de Batının parfüm kokusunu süpürsün… Teveccüh göster saflığa, berraklığa, dürüstlüğe… Mananın önemi olsaydı bilakis hicret Doğuya olurdu. Ey maşrık, sen ne kadar müsekkin, sen ne kadar hicaplı, sen ne kadar safsın… Ey garb, sen ise mum yakmışsın gündüz vakti ve güneş kadar büyük bir gafsın.

Sen büyüksen allame tanındıkça küçülür; sen küçüksen allame tanındıkça büyür, tanınmadıkça daha da büyür. Mesele sende. Çöker de kıyama kalkmazsan şöyle, sırtına semer vururlar böyle. Ayaklarının altına almazsan damı, kuburdan gönderirler adamı… 

İnsanın kim olduğu kim olmadığından anlaşılır. Aydınlan dostum, uyan. Hemen emin olmasın bir şey duyan. Agah olan, ölçüye de sahip olmalı. Katre katre birikirse gölcükler halinde ilgi, göller oluşturur bilgi. Lakin oturma artık öyle her masaya... Dön artık yüzünü doğala ve ilahi yasaya…

                                                                                16 Aralık 2009/ YÜKSEL YILMAZ

 


Başlık Kategori Yayın Tarihi
HOCAM AHMET BAYDAR’DAN TUTTUĞUM NOTLAR (1) Genel 23.02.2020
DUYGULARDAN FISILTILAR (3) Şiir 13.02.2020
DUYGULARDAN FISILTILAR (2) Şiir 11.02.2020
DUYGULARDAN FISILTILAR (1) Şiir 05.02.2020
NEREDE O ESKİ MEYDANLAR VE MEYDAN OKUYANLAR? Spor 31.01.2020
Başlık Kategori Yayın Tarihi
SİLAHSIZ Edebiyat 28.01.2020
Kısa Öykü 111=7 Edebiyat 22.01.2020
Dönen Kızın Etekleri Edebiyat 20.01.2020
ÖZNESİ KAYIP DÜŞLER Edebiyat 02.12.2019
ASLA SÖNMESİN BU YANGIN Edebiyat 01.12.2019