Ya Yol Yap Ya da Yoldan Çekil

   Dünyanın en sıradan şeyi olsa gerek, gitmek. Hiç gitmez, yapmaz dediklerimiz yıkıp döker bir anda her şeyi. Bari giderken doğal olun. O zaman yapmacık olmayın.

Bir cümleyi birleşitirip sunmak günler sürebiliyormuş. (Toplum olarak genel anlamda düşünmeden konuştuğumuz için saçma bir cümle gibi geliyor.)

Güvendiğimiz insanlar neden ilgisiz olur ki bir anda? Neden gider ardında bıraktığı yıkıntıyı toparlamadan? Galiba bir şeylerden kaçmak için en olağan yol gitmek. Kalbimizi sorgulamadan açtığımızdan mı canımız yanıyor? Herkesi kendimiz gibi bildiğimiz için mi yanılıyoruz? Bu sıralar uzun uzun sorular sorasım var. Cümle kurmaktan ilk kez nefret ettim bugün. Öğrendim ki, yaşamı sadece cümlelerle yönetmemek gerek. Bazen sorularla istenen şey açık açık belli edilmeli.

     İnsanlar soruyor, "Nasıl yazıyorsun? Okudukça senin yazdığına inanasım gelmiyor. Yazılarının fazlası var eksiği yok" Peki, hiç masa başına oturup kalem kağıda karaladınız mı bir şeyler? Asıl dönüm noktası bu işte! Bunu başarırsanız yolu yarılamış oluyorsunuz zaten. Mühim olan cesur olmak, içinden geldiği gibi davranmak. Kendimi bildiğimden beri yazıyorum. Kendimin TAM anlamıyla farkına vardığımdan beri yazıyorum! Kendime 'yazar' sıfatını taktığımdan beri yaşamaya başladım. Bunu sadece bir övgü olarak benimsemedim kendime. Yazmak ya da yazar olmak bir yaşam biçimi. Bir kabulleniş, bir farkındalık. Korkmadım yazmaktan, okutmaktan, okumaktan, nasihat almaktan. İşte bu yüzden soru sormayı seviyorum.

Hayatla iletişimi koparmamak gerek azizim. Aksi takdirde bir darıldı mı uzun sürer barış yapması. Eğer yaşıyorsan zoru seveceksin! Zoru kabullenmeyen mutlu olmayı hayal etmesin. Yoksa küf tutar hayaller, nasırlaşır kalpler. Getirisi olmayan şeylerden ötürü kalbimiz kapanır birçok şeye. Merhamete, sevgiye, öğrenmeye, umuda... Tek bir şey açık kalır. Gitmek. Ya kaçacaksın ardına bakmadan, ya da savaşacaksın daha iyisi için. Kural basit. "Ya yol yap ya da yoldan çekil" Bu cümlemin üzerinde biraz durun, düşünün bolca.

    Tanımak isteyen, sorular soran çok okuyucum oldu hâlâ da var. Eleştiriler, yorumlar, sorular, fikirler aldıkça kendimi iyi hissediyorum. Okunuyorum, önem veriliyorum diyorum daima.

Ben kim miyim?

Yazının başıyla sonunu alakasız bitiren bir yazar kişisiyim. Aldığım yoğun istek üzerine bir yazı oluşturmaya karar verdiğimde çok başka yerlerdeydi aklım. İçimde ki eski birkaç şeye uğradım, en çok gidenlerden yara almışım, o yüzden böyle bir cümleyle başladım. Hayata soru sordukça başka kapıları aralıyorum, sanki Dedektif Gurney gibiyim. Kendimi yalnız hissettiğimde kağıt kalemden çok klavyeye sarılan biriyim. Yazmanın gerçek tadını alamıyorum bu yüzden.

  Ben, yaklaşık bir ay sonra 17 yaşına basacak olan ama hâlâ ruhunda bir parça kalmış çocuğun peşine takılan, araştırmayı, keşfetmeyi, okumayı seven, gitmelerden hiç haz etmeyen, hata yapmaktan hiç korkmayan, risk almayı seven, ciddi, olmadık yerde ilhamları canlanan, anı yaşamaya gayret gösteren, yeniden başlangıç yapmaya, umut sepetine bol tecrübe atan, hayata hep gülümsemeye çalışan, çoğu zaman ne yazdığını bilmeyen hep doğaçlama takılan, eskilerine dönüp çok irdeleyen, henüz bir dost sahibi olamayan ama arayışlarda olan bir 'insan'ım! İnsanım çünkü duygu yoksunu değilim. Yaptıklarımla böbürlenen, övünen, düşünmeden konuşan biri değilim.

Aldığım başarılar ancak tecrübe sahibi olmam içindir, herkesin içinde fütursuzca bahsetmek için değil. İnsan vasıflarını taşıdığım için gururluyum. Benliğimden uzaklaşmadığım için mutluluk sahibiyim. Bedenine ruhuna iyi bakan biri olduğum için pozitifim. Cesaret almayı sevdiğim için güçlüyüm. İlk cesaretliliğim kalem ve kağıdı bir araya getirmekti. Diğer bir cesaret hikayem de kitap çıkarmak olacak Rabb'imin izni ile.

  Sevdiklerinizle kalın, hep gülümseyin, gitmeyin, kırmayın ve yaşamak için sebebi olanlardan olun. Mutlaka bir yaşam kaynağı belirleyin kendinize. Unutma, amacın yoksa yolda durup arkadan gelenleri engelleme. 

Yeniden başlayabilseydim eğer, daha çok anı yaşamak isterdim. https://www.youtube.com/watch?v=ieKnqik1GSQ

https://twitter.com/demirr_meltem

http://meltemdemirm.blogspot.com.tr/


Başlık Kategori Yayın Tarihi
BEN GELDİM Yaşam 14.04.2020
Tarihin İlk Cinsiyet Değiştirme Ameliyatı, ilk Transeksüel E. W. Tarih 27.08.2017
Zarafetin Ve Mutluluğun Kadını Genel 18.08.2017
Şeref Yoksunu Darbeci Politika 17.07.2016
Adına Yazdıklarım Anı 04.04.2016
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Türkiye CENNET Vatan da Biz Layık Sakinler Değiliz Yaşam 02.07.2020
Hayat Hiç Adil Değil Yaşam 24.06.2020
SAYIN VALİM Yaşam 17.06.2020
Neredesiniz Bana Kin Nefret Duygusu Uyandırmışlar? Yaşam 29.05.2020
KORONALI GÜNLER Yaşam 25.05.2020

Yazıya yapılan bütün yorumlar

00.00.0000

Hiçbirşey insanın kendisini üzmesine değmez...

Bu yazıya sizde kendi yorumunuzu yazabilirsiniz.