CENNET

Tümlemek hayatı bir su birikintisinde. Su kadar saf ve duru yıkanırken yağmurlarda...

Korkmak kadar bariz ve yalın tümlenen kadar edilgen ve ibraz edici en az düşlerin yansımasındaki berraklığın yürekteki ışığı en derinden nükseden.

Baharın coşkusunu hissetmek kadar özel ve naif ocak ayının beyaz dağ öbeklerinde.

Kopmak mı, asla. Vazgeçmek mi... Varsın ödensin bedeller peyder pey hatta yüklüce ve tek seferde. Savrulmaktansa savurmak kadar doğal ve gerçek hem de elinin tersiyle. İstifli acılar yaksa da genzi bin kez hayırlı korumak kollarken bazen korkularını bazen çalıntı hayatların müdahil olduğu tüm sanrıları.

Yetkin ve hükmedici olabildiğince ve esefle kınarken yalnızlığını, yutkunmak ve bir kez daha ve devamı gelirken arşı alaya yükselmesi ruhun bedeni muhafaza edebildiğince. Ölmek kadar gerçek, aşk kadar duru, insan kadar yalnız ve olabildiğince masum. Yadırgansa da, itelense de, ötekileştirilse de...

Kolay mı vazgeçmek. Geçmeden zaman yakalamak ucundan, eşelemek toprağı henüz ölmeden.

Yadsınmak kadar korkutucu, demeden yadırganmak kadar akla zarar, sıfat gibi belirleyici belki de ayracı hayatın: Bir sayfadan diğer sayfaya atlamak kadar kolaya kaçan ya da sonlandırmak hikâyeyi kahramanı henüz sonlandırmamışken o bitimsiz arayışını ve ermeden kerevete.

Gülümseyebilmek kadar sıcak, aşkın ateşi kadar yakıcı, kar kadar beyaz, ağaçlar gibi dimdik ve kökleri derinlerde. Bir çiçek kadar narin ve kırılgan ama bir o kadar güçlü görünenin tam tersi.

Doya doya sevmek içerken hayat pınarından.

Hadi uzat elini ve dokun bulutlara. Bırak her şeyi geride: Her şeyi ve herkese sadece O, tek kollayan ve kucaklayan. Bitimsiz, nefretsiz, yalıtılmış bir o kadar engin devinimi ezelden ebediyete uzanan...

Fi tarihinde açmıştım gözlerimi ve ölmeden öldüm defalarca her gün yeniden doğarken bir kez daha ağladım hayatı. Yalnızlığım zararsız ve hicap etmediğim. Sevebildiğim kadar ve sevebildiğim müddet kara melek gelmeden o belirsiz randevuya.

Cennet sevdiğimin dizinin dibi nefret cehennemde soluklanmışken her şeye rağmen.

Aşka âşık bir ruh benimki: Bitimsiz bir döngü bana dair ve benden mükellef tek varlık.

Var oluşun tek kaynağı yokluğun gölgesi git gide kısalırken.

Hiçliğin ve hiçlerin tek yanılgısı nefrete tapmak sevgi çağlarken gönülde...


Başlık Kategori Yayın Tarihi
Olgun Başaklar Gibi Kadın Kadın / Aile 09.03.2019
Ve Kadın Şiir 08.03.2019
Yazmanın Acı Veren Yanı mı? Edebiyat 21.02.2019
Yalanım Varsa Kalemim Çarpılsın Edebiyat 20.02.2019
Penaltı Edebiyat 19.02.2019
Başlık Kategori Yayın Tarihi
SEVGİLİ DEDEM: HALI YIKAMA MAKİNESİ SAÇMALIĞI (ÖYKÜ) Edebiyat 06.09.2019
EYLÜL MÜ HÜZÜN MÜ? Edebiyat 05.09.2019
Kısa Öykü - Tüh Edebiyat 03.09.2019
KABRİSTAN Edebiyat 29.08.2019
EY SEVGİLİ Edebiyat 22.08.2019

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.