Engelli çocuğun annesine mektubu!

Bu yazıma "bekara karı boşamak kolay gelir" sözü ile başlayacağım...

Nedenine gelince; dün gece terminalde otobüsümü beklerken bir annenin mücadelesine gözüm takıldı. O annenin eli-ayağı öpülür, öpülür kelimesi az bile kalır...

Annenin oğlu 38 yaşlarında hem vücut, hem de beyin özürlü. Ne mücadele etti ona yapması gerekeni anlatana kadar (aslında anlamıyordu), yalnızdı kimsesi yoktu belli ki! Zorunlu olmasa dışarı yalnız çıkarmazdı, gücü yetmiyor kadıncağızın.

Bir ara yardım etmek istedim elindeki pet şişe suyu yere düşünce. Teşekkür etti!" İki çocuğununda aynı şekilde olduğunu, kısa süre önce ateşli hastalıktan öldüklerini" söyledi.

Ayrıca "eşininde çocuklar böyle olunca onları terkettiğini, kendi kaderlerine bıraktığını" ilave etti...

Allah yardımcısı olsun, bizler çocuk yetiştiriken çoğu zaman oflanıp-poflanıyor,  zaman zaman şikayet ediyorduk. Boşunaymış boşuna şikayetlerimiz...

***

Empati bile yapmak zor bu anneyi anlamak için...

Bundan bir ay evvel okuduğum yazıyı sizlerle paylaşmak istiyorum;

"Merhaba anne...
Nasılsın ..?
Ben iyiyim, doğmama çok az bir süre kaldı.
Ama sana söylemem gereken birşey var. Kimilerine göre bazı eksikliklerle geleceğim..

"Özürlü" diyecekler bana..

Ama ben kimseden "özür" dilemeyeceğim anne..

Senin dışında...
Senden şimdiden özür dilerim..
Beklentilerinin hepsine cevap veremeyeceğim için..
Komşumuz çocuklarını benimle oynatmak istemediği zaman boynunu eğeceğin için..

"Bana doğru düzgün bir evlat bile veremedin", sesini duyarsan birgün..Kulağındaki her yankısı için..
Mağaza mağaza dolaşıp bisiklet seçmenin tatlı heyecanı yerine, Tekerlekli sandalye almanın burukluğunu sana yaşatacağım için..
Çağrılmayacağımız her aile toplantısı,bayram kutlaması, piknik için..
Yada çağrılacağın ama benim yüzümden gidemeyeceğin her toplaşma, her düzenlenen kadınlar günü için...

ÖZÜR DİLERİM ANNE...

Ama senden bir isteğim var;
Benden sakın vazgeçme anne!
Bacaklarım güçsüz olabilir...
Kolayca tırmanamayabilirim merdivenleri..
Sakın beni taşımaya kalkma anne!
Tamam engelleri birlikte aşalım yine...
Ama sen elimden tutma! Bana yardım etmek istiyorsan yukarı çık ve bana "gel" de!
Çıkamadığım için ağlayabilirim belki de..
Ama sen ağlat beni anne! Ağlasamda daha çok merdiven çıkarmalısın bana..
Yoksa asla güçlenemem..
Kulaklarım iyi işitmeyebilir...
Konuşmaya başlamam biraz zaman alabilir belki...
Ama sen sakın suskunluğa bürünme anne! Daha çok konuşmalısın benle! Daha çok şarkı söylemeli, daha çok kitap okumalısın bana! Yoksa asla konuşamam...
Belki bazı takıntılarım, ısrarlarım olabilir geldiğimde...

'N'olur bana 'hayır' de anne!

Bana acıdığın ve beni mutlu etmek için, istediğim herşeyi yapma hatasına sakın düşme! Lütfen ağlat beni anne! Şimdi beni ağlat ki, ilerde birlikte ağlamayalım...
Yoksa asla ayakta duramam...
Belki etrafındaki insanlardan biraz farklı bir yüzüm olabilir doğduğumda..
Çok iyi görünmeyebilirim belki...
Ama sen yine güzel güzel bak bana anne! Öyle bakki, bende aynaya baktığımda karşımda güzel bir yüz görebileyim..
Yoksa asla kendime gülümseyerek bakamam...
Bir şeyleri hemen kavramayabilir, çabucak anlamayabilirim belki...
Ama sen yine anlat bana anne!Defalarca anlat! Benden sakın VAZGEÇME! Yoksa asla Öğrenemem...
Son birşey daha; Lütfen bu satırları okurken ağlama!

Çünkü ben yazarken inan hiç ağlamadım ANNE!"

Bu vesile ile tüm annelerin ellerinden öpüyorum...Asıl cennet bu annelerin ayaklarının altında...

Selam ve sevgilerimi sunuyorum.


 


Başlık Kategori Yayın Tarihi
Köpekler ezan sesine neden uluyor? Genel 26.09.2013
Sinop cezaevinde yatan ünlüler! Genel 02.08.2013
Tavuk soslama... Genel 31.07.2013
Zannettiklerim... Şiir 30.07.2013
Bir fincan köpüklü kahveye ne dersiniz? Genel 28.07.2013

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.