Seyrimin Defterleri 27 Beyin var, yen mi?

Medya, kitap, kişiler arası diyaloglar... gibi araçlarla sürekli bir sevgi vb konularının konuşulması aslında insanları daha çok şiddet eğilimli yapıyor. AVM'lerde, büyük süper ve hipermarketler gibi insanların akın akın gittikleri yerlerde örneğin kitap reyonlarına bakın. İçi boş fantastik, pratik insan olma kılavuzları, sevgi rehberleri, kabalist kitaplar, beyine format kitapları... keyifçi ve yine içi boş sevgi söylemleri dört bir yanımızı saran. Öncelikle, tanrıyı bir tanımlamak gerek: Tanrı: sanatçı ve bilim adamıdır. Bunların dışında bir şey göremezsiniz. Aptal kulların, öncelikle bilim ve sanat konularına eğilmeleri, içi boş sevgi-format, fantastik tür araçlardan uzak durmaları gerekliliktir.

Her tecrübe sadece +bilgi olarak hafızaya kaydedilmez; bazı tecrübeler beyinde boşluklar yaratır; güven, gibi. Kişi bu boşlukları doldurmaya eğilimli olmaktan çok, günlük hayatına aksettireceği başka insan-davranışlardan duvarlı boşluk tanımları oluşturur. Çukurdur orası, kuyudur. Kendisi de güven vermemeye başlar; oluşmayan şey verilemez, çünkü.

Bundan sonra, kavga eden kimseyi ayırmayı düşünmüyorum. Neden? denecek olunursa: yazmayı seven bir kişi olarak ben, o kadar çok yazı yazıyorum ki el ve kol kaslarım robokop ellerine kollarına dönmüş. Tuttuğum kol, el burkulup inciniyormuş. Derhal yazmaya çizmaya ara vermeli. Çizmaya. Çizmemeye şimdiden başlayayım dedim çizarak.

Bazı kızlar harbi aptal oluyorlar; bir çay içmeyi denemek yerine gidip sizin burcunuza bakıyorlar. Burçlar, tanımlamadır. Örneğin bir tanesi ikide bir "sabit fikirlisin!" deyip deyip duruyordu bana. Herkesin bir kişilik sabitesi olur zaten. Biri de dengesiz olduğumu söylemişti yine burcuma bakıp. Denizde dalga olurdu her zaman. Burçları çıkaranı da sevgiyle andırıyorlar-dı..

İnsanların hiddetlerinin arkasındaki acıyı görünce insan hiddetlenemeyecek kadar acı duyabiliyor.

Didim'e gelen her İngiliz veya İrlandalı veya Türk veya Kürt, Didim'in doğal ve şahane ötesi güzelliklerini direk, açık algılarla algılayabilecek, diye bir kural yok. Burada esrarkeş olmamak için insanın şair ruhlu olması lazım benim gibi.

Balkon kapısı Anadolu caddesine bakıyor. Sanki kader bu balkondan benim birilerine hitap edeceğim kurgusuyla hareket etmiş. Meydansı bir görünümü var akşamları sarı aydınlatmalarla aydınlanan. Kaderin dili olsa da söylese böyle der miydi?.. diye düşünürken bir İngiliz, zırıldayıp duran çocuğunu azarlıyor. Yürüyorlar Ege Caddesi tarafına doğru. Sesler yavaşça azalıp kayboluyor iyice. Kader şimdilik bana bunu gösterdi. Henüz gelen giden yok hitap edeceğim. Belki de sadece boş ve geniş bir cadde.


Başlık Kategori Yayın Tarihi
Teşekkürler Yoldan-daş Genel 12.03.2019
Didim, Pompei olur mu? Sosyal 02.03.2019
O ayaklar iyi ayaklar değil- Mikrop-iyolojik incelemeler Anı 25.02.2019
İnsan 4.0 Genel 13.02.2019
Çete çeteye girmiş- Koko-Bonzo-Fetö Genel 09.02.2019
Başlık Kategori Yayın Tarihi
Mehmet Ali Timur Yaşam 15.06.2019
Munzur Dağlarında Gülabioğulları - İbrahim Sevindik Yaşam 06.06.2019
Maya Tutmuş Yaşam 30.05.2019
Mutlu olmak için çok sebepler var :) Yaşam 24.05.2019
Nasıl mutlu olurum ve çevremdeki insanları nasıl etkilerim ? Yaşam 19.05.2019

Bu yazıya ilk yorumu siz yazın.