Ölüler Kitabı ve Osiriyen olmanın yorumu :
Ölüm neyi belirtiyor ?
Ölüm anında neler oluyor ?
Öbür dünyayı nasıl algılamak lazım ?
Osiris ile buluşma / birleşme neyi belirtir ?
Önce Ölüler Kitabındaki bazı deyimleri açıklamaya çalışalım:
· Güne çıkmak : ölü için amaç gündür, çünkü gece düşmandır, bu nedenle Ba gündüz güneşini takip ederek onun ışığında yaşamakta, isteği her şekle girerek doğudan batıya yol almaktadır; burada önemli olan her gün yeni bir doğum ve yeniden canlanmanın vurgulanmasıdır. Gece ise Ba, batıdan doğuya alt dünyayı kat etmektedir. Eski Mısır lisanında mnj harfleri yani ölmek, ölümsüzlük kıyısına çıkmak ile aynı vurgulamayı vermekteydi.
· Günden çıkmak : ise dünyevi hayattan çıkmayı anlatıyordu, çünkü gün aynı zamanda yaşam süresi demekti. Eski Mısır' da hayat öbür dünyada da devam ettiğine göre, günden çıkmak yalnız bu dünya sınırları içinde yaşama mecburiyetinden kurtulmayı ve yaşamı, artık zaman ve mekan sınır olmayan bir varlıkta sürdürmeyi belirtiyordu.
Anlatmaya çalıştığım olayların dışında en çok korkulan başka bir olay vardı : bu, ikinci bir ölüm şekliydi ve buna "Ruhun Işığa çıkışı" adı veriliyordu. Bu deyimi kesinlikle ışığın kişinin kendi içine girmesi ile karıştırmamak gerekir: herkes kendi içinde taşıdığı ve ihtiras ve önyargıları ile öldürdüğü tanrıyı tekrar yaşama döndürebilmek için maddi bedenini öldürebilirdi. Halbuki göğe yükseliş sembolünde ise, ölüm bir değişim oluyordu: Öbür dünya insanı bekliyordu. Ama tabii öbür dünyaya gidebilmek için ikinci ölümden uzak durmak gerekiyordu. Demek ki ikinci ölüm vücudun maddi ölümü değil, Ruhun ölümüydü ve "yolculuk esnasında duruş" olarak nitelendiriliyor ve oluş zamanına göre bu ölüm değişik şekillerde yorumlanıyordu:
· Eğer vücudun ölümünden sonra meydana gelirse, bu kararı öbür dünyadaki Osiris mahkemesi veriyordu: bilindiği üzere ölünün kalbi, Maat gerçeğini gösteren bir tüy ile tartılıyordu; eğer kalbi hafif gelirse bir problem yoktu, ama kalbinin kötülükleri ağır gelirse o zaman Amemet adlı ikinci ölüm gerçekleşmiş oluyordu.
· Eğer vücudun ölümünden önce meydana gelirse, durum daha vahimdi, çünkü ruhu ölen kişi öbür dünya yolculuğuna bile çıkamayacaktı.... yani zamanımızda kısaca ruhunu satmak diye adlandırılan karaktersizlik örneği ta o zamanlarda bile en önemli konulardan biri olarak vurgulanıyordu..
Konuyu kapamadan önce Müslüman Kardeşlerime, Kur' an' ın en uzun suresinin yalnızca isminden bahsetmek isterim:
Bakara Suresi
Bildiğiniz gibi bu sureye Musevilerin Mısır' dan çıkış sonrasında tekrar puta tapınmaya yönelmeleri konu aldığı için İnek anlamına gelen Bakara adı verilmiştir. İsterseniz, şimdi de bu kelimeyi heceleyelim:
Ba - Ka - Ra : bu şekilde telaffuz size yazımın üst kısımlarında bahsettiğim insan ile Yaratan' ı arasındaki bağdan bahsetmiyor mu ?
Ba: Eski Mısır' da Ruh değil miydi ?
Ka: Eski Mısır' da Tanrı' nın insandaki sureti değil miydi ?
Ra: Eski Mısır' daki en önemli Tanrı değil miydi ?
Peki, bu üçlem daha sonra Hıristiyanlıkta karşımıza çıkacak olan Teslis' i yansıtmıyor mu ?
Son olarak ta Gök Tanrıçası Nut' un Bakara yani inek anlamına geldiğini hatırlatıp sizleri kendi düşünceleriniz içinde uzun soru dizisiyle baş başa bırakayım...
veya isterseniz yazımı Ölüler Kitabının başlangıç mısraları ile sonlandırayım:
Burada başlar konular
Ruhun çıkışını anlatan
Günün dolgun ışığına doğru
Ruh' ta tekrar dirilme
Öbür Dünyanın Bölgelerine
Giriş ve Seyahatleri...
Demek ki insanoğlu, eğer Hikmet ve İyilik arayışında ise, bu dünyada yeri vardır, fakat yaptıklarının tartılması ve yorumlanması Öbür dünyadaki asıl yerini belirleyecektir ve Işığın yayıldığı üst dünyaya ulaşabilmek için, mutlaka insanoğlunun alt dünyadaki koyu karanlıklardan geçerek bilinç ve bilinçaltının arınması gerekir...
Dr. Ahmet Girgin
5 Kasım 2002
Bibliyografya
Barguet P. : Le Livre des Morts des Ànciens Egvptiens, Ed. Cerf, 1967.
Budge E.A.W.: Osiris and the Fgyptian Resurrection, Ed. 1911,Ed. Dover, 1973.
Champdor A. : Le Livre des morts, Ed. Albin Michel, 1963.
Comte F. : Les héros mythiques et 1'homme de toujours,Ed Seuil.Coll. Sagesses no 59.
Daumas F. : La civilisation de l'Egypte pharaonique, Ed. Arthaud,1987.
Derchain Ph. : La religion égyqtienne dans Histoire des religions, Ed.Gallimard. Encyclop. La Plèiade, T.1, 1982.
Desroches-.Noblecourt Ch. : Toutankhamon, Ed. Pygrnalion, 1988.
Dondelinger E. : Papyrus d' Ani, Le Livre Sacré de l'Ancienne Egypte, Ed. PhiIippe Lebaud, 1987.
Drewermannn E. : La barque du so!eiI : la mort et la résurrection en Egypte ancienne et dans 1'Evangile, Ed Seuil, 1994.
Franco I. : Petit dictionnaire de mythologie égyptienne, Ed.Entente, 1993.
Franco I.: Rites et croyances d'eternité, Ed. Pygmalion-Gêrard \Vatelet, 1993.
Frazer : Le Rameau d'Or, Ed. Lafont, Coll. Bouquins Tome Il - Tome III.
Guimot M. : Le message spirituel de 1'Égypte ancienne,Ed. Du Rocher I988.
Hani J. : Mythes, rites et symboles les chemins de 1' invisible,Ed Trêdaniel. 1992.
Hornung E. Les Dieux de l'Êgypte : le Un et le Multiple, Ed du Rocher, 1986.
Kolpaktchy G.: Livre des Morts des Anciens Egyptiens, Ed Dervy, 1983.
Lamy L. : Mystères égyptiens, Ed Seuil, 1991.
Gener C. : Ezoterik Batini Doktrinler Tarihi, Gece yayınları, 1994
Moret A. : Les Mystéres Egyptiens, Ed. 1913, réed. Imago Mundi, 1993.
Plutarque : Isis et Osiris, Ed de la Maisnie-Guy Trédaniel, 1992.
Posener G., Sauneron S., Yoyote J.: Dictionnaire de la civilisation égyptienne, Ed. Hazan, 1992.
Servier Jean. : Les Techniques de l 'Invisible,Ed du Rocher, 1994.
Trescases Jacques : La symbolique de la mort, Ed Trèdaniel-La Maisnie, I 983.
Tuna, T. : Kişisel görüşme, 2002
Levaton, M. : Kişisel Görüşme, 2002
Ayan, T. : Kişisel Görüşme, 2002
|