E-POSTA :
ŞİFRE :
Şifremi Unuttum
ALi Cihan
Nasıl Gidiyor Aşk Acılarınız ?
7/23/2014 | Yaşam
Çiğdem Yamaç
Uyuşturucu Maddesi Ve Sonuçları
7/23/2014 | Yaşam
Murtii
Söz Konusu ; SEN
7/23/2014 | Şiir
Mustafa Nevruz Sınacı
EKSİLTİLMİŞ VE ÇÖKERTİLMİŞ BİR CEMİYET
7/23/2014 | Siyaset
Deniz Batu
ALATURKA...
7/23/2014 | Sağlık
Akın Dursun
Kanayan Güller İçinde Tenimiz
7/23/2014 | Edebiyat
Anahtar Adam
Hişt Hişt Sakin Ol Sİnirlerine Hakim OL......
7/22/2014 | Genel
Ahmakaldatan
Dance Me To The End Of Love
7/22/2014 | Edebiyat
Meryem Cici
Veda
7/22/2014 | Yaşam
Tunahan YILMAZ
Gazze ortak utanç, İsrail bir sapmadır
7/22/2014 | Dünya
Halikarnas Şarapçısı
Adam-5
7/22/2014 | Edebiyat
Birim
Lütfen Susun!
7/22/2014 | Yaşam
Tarih : 11/20/2011
Kategori : Yaşam
Yazarı şikayet et
Ciğerimi yakan çadır...
O zaman mevsim yazdı. Aylardan Ağustos. Çok kısa sürede (ailenin nüfuzu sayesinden) erişilen çadırlarda ne kadar süre kalındığını, prefabrik evlere ne kadar süre içinde gecildiğini hatırlayamıyorum. Geriye dönüp düşününce sanki her şey çok peş peşeydi. Sadece sahunadan beter çadırlara gündüz girilemediğini hatırlıyorum. Biz şanslıydık. Tüm sülale bir arada büyük kuzenlerden birinin sürücü kursunun deneme sahasında çadırlar kurulmuştu. Tek katlı yönetim binası da fevkalâde kullanıma açıktı. Becerikli eniştemiz sayesinde hemen birkaç gün içinde foseptik çukurları açılıp tuvaletlerimiz yapılmıştı.

Ağustos ayıydı... Kar yoktu, yağmur çamur yoktu... İki ay sonra devlet ev kirası yardımı yapmaya başlamıştı. Yine tam hatırlayamıyorum ama Florya'da bir dinlenme tesisi kapılarını deprem zedelere açmıştı. Hatta gidip bakmıştık bile ama biz (babamla) eve taşınmaya karar verdik.

Genellikle insanoğlu kendi acılarının sıkıntılarının herkesten daha fazla olduğunu düşünür. Annemle kardeşimi ve daha birçok akrabamızı, dostlarımızı kaybetmemize rağmen şu anda Van'ın içinde bulunduğu durumun çok daha acı olduğunu söylemem adaletli olur.

Dün o çadır yangını ile yeniden ciğerim yandı. Günlerdir okuduğum birçok köşe yazarı, eşim, dostum onlarca fikir üretirken, hükümetin geçici de olsa, insanları yaşatmak, hayatta tutmak adına hızlı çözümler sunması daha ne kadar zaman alacak?

Ankara'dan atıp tutmadıklarını görüyoruz. Bir fiil gidip oraları gördüler. Kalıcı çözümler üzerinde düşüne dursunlar, tamam, harika ama her hâli ile öldürücü kış şartlarında, bu çaresiz insanların daha ne kadar dişlerini kısacağını bekliyorlar? Bugün çadır yangınından ölecek çocuklar, yarın zatüreden, bir diğer gün bulaşıcı hastalıktan...

"Türkiye'nin taşan ve dökülen (Ahmet Altan)" halleri içinde "bu ne yaman çelişki anne!" diye haykırıyor gönlüm...

Ahmet Selim'in 17 Kasım tarihli yazısındaki, aşağıya aldığım cümlelerine aynen katılıyorum: " Ben olsam civardaki illerin okullarını tatil ederim, onları oraya yerleştiririm. Eğitimde ne öğretiyorlar da ne aksayacak zaten? Aksayan kadarı da sonra telafi edilir. -10 derecede insancıklar bu kışı çadırda geçirebilir mi? Aklım almıyor."

Eşim, oradaki buradaki, sezondan doyalı kapalı bulunan otellerin kullanılmasından bahsetti. Bu da çok mantıklı. Yetkililer gitsin, vergi indirimi mi teklif edecek, aylık kira pazarlığımı yapacak, kullanılan elektiriğin ve suyun parasını mı almayacak artık ne yapacaksa yapsın ve fakat faturayı depremzedeye çıkartmadan, üç ay dört ay neyse insanlarımızı buraya taşısın.

Daha fazla bebek ve çocuk ölmeden lütfen bunu biran önce yapsın yoksa bu kış böyle geçmez!



Bu yazı 228 kere okundu.
Yazıya yapılan yorum bulunmamaktadır.
* Ad/Soyad Yazınız:
* E-mail Adresinizi Yazınız:
* Yorumunuzu Giriniz:
2000 karakter yazabilirsiniz.
Numarayı Giriniz
Not: Yorumunuz, yazar tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır.
Yazarlarımızın hergün sadece bir yazısı yayımlanır. 23:59'a kadar kaydedilen yazılar ertesi gün 00:01'de yayına girer.
© Copyright 2012 Yazarport