Artık eskisi gibi bardağa dolu tarafından bakamayız çünkü bardak fazla dolmaya ve taşmaya başladı bana göre.
Neye dayalı konuştuğumu düşünürseniz eğer gözlemlerim diye bir cevap verebilirim size.
Yapılan olayların sınır atladığı bir devirdeyken de böle düşünebilmesi olağan bi durum.
O kadar seviye atladıki olaylar hangi kalıba koysan sığmaz .
Bu sebeplede kendimize dahada büyük kalıplar edinmeyi öğrenmemiz gerekli diye düşünüyorum.
Ben kendimce bardağımı fırlatıp göle transfer oldum.
Neden derseniz yaşadıklarıma baktım da bardağı çatlatmışım bile taşması bir kenara.
E normal olarak bende düşündüm ki kendimi ızdırap ın içinde koybolmuş bırakçağıma bende ızdırabımı genişletirim ortada sorun olsa da bana fazla gelmez.....
Getirilerin ve götürülerin savaşında azda olsa uçuşan kumlara kendi çizgimi çekme savaşı veriyorum.
Yaşam alanımızı genişletmek gerek.
Ruhsal ve bedensel her yönde...
Izdırabın miktarı her zaman aynı aslında ama biz gelip geçirdiklerimizden dolayı artık pes konumunda yaşam ünitesine bağlı birisi çekse biticek durumdayken ızdırap içine tutsak olup kalırsak o zaman arkanızdan el sallayanlardan olucam bundan emin olabilirsiniz.
Bunların hepsinin altında olaylara karşı olan sevgisizliğimiz yatıyor tabikide.
Sevgisiz zekalarda kullanıldığı için küstahlar da çoğaldı balık yumartası kıvamında.
İğrençleşmeden geçelim :)
Demek zorun da olduğum cidden de artık bardak olmayı bırakıp göl hatta uçsuz bucaksız okyanus olmak vazifelerimizin başında.....