Ben tanrının muhpirlerini es geçerken,
yerküremdeki gardiyanların indirimli cesetleri ile sevişmeyi sevdim
sizden habersizce...

İki gülücüğü duygu sanan aptal versiyonu adamlara gülen
fahişeleri de sevdim, kıçıkırık yazılarımın sandalyesinde idama mahkum edilirken.

unutulmuş mutluluk oyunlarına kurduğunuz oksijen çadırlarında gecelemeyi,
şizofren zihnimdeki istasyonda unuttuğunuz anları sevdim kimi zaman.

Aptallığınıza endeksli öfke nöbetlerimi de sevdim bazen...

Anlam kaymasına uğrattığınız yanlarıma kirli parmaklarımla can verip
sonra ellerimi yıkamayı da sevdim mesela....

Ama ben en çok da fahişeleri sevdim
boylu boyunca yatan cesetlerindeki suni tenefüslerde...