Nefretin bize ait olmadığına bir kez daha inandım...

Bir kısım Ateist gurubun sosyal paylaşım sitelerine bakındım bu sabah, bir arkadaşı ararken... Paylaştıkları cümleleri okudukça ürperdim ...
Bunca nefrete sebep ne olmuştu ?...
Bu kadar pervasızca konuşmalar, hakaretler, havada uçuşan küfürler hangi haklılığın sebebi idi?..
Tiksinti veren cümleler ve kelimeler ve alaylar...
Evet terbiyede de sınır kalksın diyorlar ise de anlamak isterdim ama beğenmedikleri şeyleri de terbiye, ahlak kavramları ile eleştirirken sınırı belirsiz eleştirileri ile anlaşılacak gibi değildiler...

Sonra dönüp kendimi sorguladım...Liseden beri tanıdığım ateist insanları düşündüm...Ve her zaman ne kadar farklı düşünürlerse düşünsünler içimde onlara engel olamadığım sevgi ile arkadaşlıklarımızın, mektuplaşmalarımızın seviyesi geldi aklıma...İnsanlar bu kadar değişmiş olamazdı... Aynı dünyanın çatısı altındayız ateistlerle de...Rahman sadece bana değil onlara da Rahman...Aynı meyveden yeriz, aynı havayı soluruz ...Bir çok duyguyu birlikte paylaşırız...Tüm bunlara rağmen bendeki sevginin normalliğini kabul etmeme rağmen onların kustuğu kine karşı afalladım...İnternette paylaşım sitelerinden birinde bir gurup insanın nefretinin haklılık sebebi var mıydı?

Şayet bu nefrete sebep olan inançlı insanlar ise affedilmelerini istedim...En az, inançlı olsam da hatasız olamıyacak bir insan olarak kendimin ve ateistlerin affedilmesini tüm kalbimle istediğim kadar...*


Al-i imran suresindeki ayeti** yıllardır okur açıkça insani eksikliğim ile sınırsız ilmini hakkı ile anlayamayacağımı düşünürdüm...Çünkü ateist arkadaşlarıma sevgimden ayetteki bilgilere rağmen alıkoyamazdım kendimi...Bu gün bu ayeti şimdi daha çok anlamam gerektiğini gördüm..

....Sebebi ise tamamen üstte bahsettiğim kin kusan ifadelerden etkilenimim... Bazı ateistler..





*Kimse günahtan uzak değildir çünkü...Ya günahkar ya da günahla beraber tevbekardır...Çünkü herkes ya Kahharın ya da Rahman ın ebedi konuğu olacaktır...


**
İşte siz öyle kimselersiniz ki, onları seversiniz; onlar ise, bütün kitaplara iman ettiğiniz hâlde, sizi sevmezler. Onlar sizinle karşılaştıkları zaman "inandık" derler. Ama kendi başlarına kaldıklarında, size karşı kinlerinden dolayı parmaklarını ısırırlar. De ki: "Öfkenizden ölün!" Şüphesiz Allah, göğüslerin özünü (kalplerde olanı) bilir........
(Al-i imran 119)

Selamlarım ile...