Hayat...
Bakmak istediğim son nokta. Çevremde bir yığın isimsiz kahramanlar, kimi tanıdık kimi tanıdıklara benzer tanıdık... Satranç tahtasındaki anlık yaşanmışlıkların sevişmelerinde kendini vezir sanan piyonlar kuşatmış etrafımızı. Namus kavramında kaybolmuşken çöpe atılan bakire piçleri. Aşırı doz gözyaşında gölgelenen zayıf kimliksizler...

Aşk? Yüzleşmek istemediğim denklem karmaşası. Güçsüz yanlarıma defolup gittiğim küfürlerimin toplamına ipoteklediğim geçmiş ve ipe sapa gelmez can sıkıntısı... Katledebilirim aslında içimdeki dağınıklığı. Muhtemelen çözülmselliğime suni bir yöntem bulamıyorum, feci halde bireysel yaşamların fişini çekmiş durumdayım. Dün ve gün, arada tetikleyen üç-beş kıçıkırık kompozisyona sktr çeken algısızlığımın farkındayım. Sanırım artık mezun oldum ve hissizliğe terfi ettim. Artık küfür de etmiyorum mesela düşünsel özürlü insanlara, sabah akşam bir tablet şeklinde, şekerleme niyetine gülümseyebiliyorum.

Sonra dalıyorum içimdeki karmaşaya...
Tüketim hakkı bende olan piç kalmış bir itiatkarsızlık acıyor içimde...
Eksik olan nedir?
Yazamadığım her kelimeye küflenmiş küfür tadında ki alay-sız reflekslerim mi?
Hmm...
Değil.
Uzak yakınlığıma daldığım ayaküstü kamikaze saçmalıklarım mı?
Ömrümün eskilerine eksilip de canıma banıp yemelere doymadıklarım mı? Yada yasaklara karaborsa kurup kaidelere bozdurdum haysiyetsizlerin hassasiyetlerimi... Meşru müdafaaya çıkardığım sözlerimi giydirdim en meşrebinden. Pis cesetlerinizi di-li geçmişten takvimlere yamalasam da açıkarttırmanıza katılamadım. Üzgünüm... Çok üzgünüm... İş çok güç yok sendromu yaşadığım zamanlarıma biri gelsede bir sihir yapsa. Akabinde harf uzantılarıma parmak basıp çimdik atsa da uyansam. Sonrada uyarsam.

Yoo yarın var, yarının bu günü...
Dünden farksız, sıradan herhangi bugün olan dün. Öğrenemediğim hikayelerimi kaybettiğim öyle bir yerdeyim ki bilmiyorum...

Aptalca rüyalar görüyorum, sigmund freud fısıldıyor kulağıma "farkında değilmisin?".
Beni yazdığın şarkıların nakaratı olarak görmene neden olan şey ne? Karşımda duran libidosu tavan yapmış değişkenler dururken bana deli muamelesi yapma.
Kendim ile görüşmeyeli İçimdeki boşluğu dolduran diğer boşluğa yabancıyım. Duygularımın cinayetini kurgularken alkole boğulup dumanda kayboldum. Ciğerlerim ağrıyor, bağıramam eskisi gibi zira sesim kayboluyor...

Kaybettiğim ben, dağınık o'da ve biraz morfin.

Rahat bırak beni freud.
Birşeyler eksik hala,
bulunca döneceğim söz...